092 - God heeft TWEE verschillende plannen met Israël

Alhoewel ik het wel vaker over dit onderwerp gehad heb, ga ik er toch nog weer een keer over schrijven. Vooral omdat ik telkens dezelfde soort reacties krijg.

Israël kan heel veel verschillende dingen betekenen in de bijbel. In eerste instantie was het de persoon Jakob. Maar na hem is het volk dat van hem afstamt ook zo gaan heten. Het land kan ook zo genoemd worden. Vervolgens wordt heel specifiek het noordelijke tienstammenrijk Israël genoemd. Het zuidelijk tweestammenrijk heet Juda. Dat noordelijke Israël wordt ook heel vaak Efraïm genoemd, soms Samaria, soms zelfs Jozef.

Het is van WEZENLIJK belang dit onderscheid tussen Israël en Juda te maken, omdat de bijbel dit onderscheid maakt. Het plan van God met dit Israël is anders dan het plan van God met Juda. Er zijn vele profetieën in de bijbel waar Israël nadrukkelijk onderscheiden wordt van Juda. Door die twee op één hoop te gooien, wordt je theologie over Israël een puinhoop, want je gaat twee dingen door elkaar halen.

Laten we constateren dat er twee uitersten zijn in theologie over Israël. Het ene is dat er GEEN ENKELE plaats meer voor het natuurlijke Israël is in het Koninkrijk van God en dat de Kerk de plaats van Israël overgenomen heeft.
Het andere is dat overal waar je Israël leest in de bijbel het over het natuurlijk Israël gaat.
Twee extremen. De oplossing is relatief simpel: Gods plan met noordelijk Israël is anders dan met zuidelijk Juda. 

AI-infographic van de twee onderdelen van Gods plan met Juda en Israël/Efraïm

Kort samengevat komt het hier op neer. Er is geen enkele goede koning geweest in noordelijk Israël. Vanaf hun afscheiding na Salomo hebben ze twee kalveren gediend, eentje in Bethel en eentje in Dan. Na zoveel jaren zegt God tegen hen: als je dan zo graag afgoden wilt dienen, dan vertrek je ook maar naar de afgodenvolken. Zo zijn zij afgevoerd (op enkelingen na) en nooit meer teruggekeerd. Voor hen in de plaats is er andere bevolking in hun land en huizen geplaatst en die zijn Samaritanen gaan heten, naar de hoofdstad Samaria.

Vervolgens zegt Hosea 1 tot 3 dat er een Messias zal komen die uit dit over de wereldbevolking uitgezaaide Israël “kinderen van God” zal oogsten.

Hosea 1:10 Op de plaats waar tegen hen gezegd is: U bent niet Mijn volk, zal tegen hen gezegd worden: Kinderen van de levende God.

Dat zijn geestelijke kinderen. Geen natuurlijke. Het gaat niet om of je nog een paar promille authentiek Israëlisch DNA met je meedraagt. Het gaat erom of je uit de God van Israël geboren bent. Jezus haalt deze oogst uit de afgodenvolken binnen. Dat is het nieuwe Israël dat de vervanging is van het oude afgoden dienende Israël. Die slechte takken zijn afgesneden en weggedaan. Nieuwe zijn ervoor in de plaats gekomen. Het geestelijke Israël of de kerk heeft dit natuurlijke, tienstammen-Israël vervangen.

Maar dit alles geldt NIET voor Juda. Het plan met Juda is anders. God zal met Juda nog doorgaan, waar het met Israël al klaar was. Om met de slechte koningschappen van Juda af te rekenen was er wel een Babylonische Ballingschap nodig. Maar daarna mochten ze terugkeren en de Messias voortbrengen die zou gaan oogsten. Dat de hogepriesters die de leiding hadden over de tempel en eredienst corrupt geraakt waren, betekende wel het definitieve einde van die oudtestamentische eredienst. Met de verwoesting van Jeruzalem en de tempel in het jaar 70 was het afgelopen.

Was dat dan het einde van Juda?

Nee. Er zijn teveel teksten in de bijbel die Juda en Israël apart noemen en laten zien dat er nog een rol in de eindtijd voor natuurlijk Juda weggelegd is. Ik heb daar regelmatig over geschreven en de oprichting van de staat Israël in 1948 was het begin ervan.

Waar het hier en nu even om gaat is dit. De vervangingstheologen negeren de teksten die specifiek over Juda gaan en de rol die nog steeds weggelegd is voor Juda. Dit heeft niets te maken met een tweede weg tot redding en dat soort dingen. Zelfs de duivel kan een rol in Gods plan hebben. Dus zeker kan natuurlijk Juda ook nog een plan hebben.
De alles-is-natuurlijk-Israël-theologen negeren de teksten die gaan over de uitgespeelde rol van Efraïm-Israël en de vervanging van hen door de Messias die het nieuwe, geestelijk Israël stichtte. 

Het uiteindelijk plan is dat dit nieuwe geestelijke Israël en het natuurlijke Juda dat tot geloof gekomen zal zijn in Jezus Messias, één zullen worden onder het ene hoofd Jezus. Zodat daarna eindelijk het hemelse Jeruzalem op aarde neer kan dalen.

Zo, dat moest ik even kwijt.

091 - Uit de as herrezen: Hoe Micha 7 het Israël/Juda van 1948 tot nu voorspelt

Eerder heb ik al eens een blog geschreven over hoe Micha 4 over het huidige Juda profeteert. Nu wil ik graag eens naar Micha 7 kijken, waar we vergelijkbare conclusies moeten trekken.

De context is deze. Noordelijk Israël is kort daarvoor door de Assyriërs afgevoerd en niet meer in het land. Gods plan met tienstammen-Israël is één ding. Micha profeteert in en over Juda. Gods plan met Juda is van een andere orde en daar kijken we hier even naar.
In Micha 6 wordt in eerste instantie geheel Israël (noordelijke tien stammen en zuidelijk twee stammen) aangesproken als zijnde uitgeleid uit Egypte (6:4). In het tweede deel wordt letterlijk “de stad” met u aangesproken. Dat moet Jeruzalem zijn en als zodanig wordt heel Juda aangesproken. Het oordeel wordt in vers 13 over Jeruzalem uitgesproken: “Ik zal u ook ziek maken, door u te treffen en te verwoesten vanwege uw zonden.”
Vervolgens komt in hoofdstuk 7 Jeruzalem zelf in de ik-vorm aan het woord. Ook nu klinkt het oordeel (vers 4): “De dag van uw wachters is gekomen, de dag van uw vergelding.”

AI-representatie van Juda die uit de as en ruines van haar bestaan weer opstaat.

Het meest voor de hand liggende is om nu te denken dat dit over de Babylonische Ballingschap gaat. Er zijn echter meerdere redenen waarom dit niet opgaat.

1. Jezus citeert Micha 7:6 in Mattheüs 10:21, 35-36 en zegt daarmee dat (het eerste deel van) deze profetie met het oordeel over Jeruzalem (vers 4) op ZIJN tijd slaat.
2. In Openbaring 6:17 komen we eenzelfde uitdrukking tegen als in Micha 7:4. Openbaring gaat verder waar Micha het aankondigde. Openbaring gaat nadrukkelijk niet meer over de Babylonische Ballingschap.
3. Nogal ongebruikelijk is dat er gesproken wordt over vijandin in vrouwelijke vorm (vers 8 en 10). Jesaja 47:1 spreekt vrouwelijk over Babel: “Daal af en zit neer in het stof, maagd, dochter van Babel.” Je kan daarom een verband met de hoer van Openbaring 17 leggen, die de stad Rome uitbeeldt, rijdend op de draak van het Romeinse Rijk en die in Openbaring 18 transcendeert naar het geestelijke rijk van de duivel Babylon. Babylon is daarmee vooral een voorbode van het erge, grotere dat later gaat komen.
4. Micha 7 gaat over herstel voor Jeruzalem in de orde van grootte van de uittocht uit Egypte (vers 15): “Als in de dagen toen u uit het land Egypte trok, zal Ik het wonderen doen zien.”
   Dit gaat niet over de terugkeer uit de Babylonische Ballingschap, want dat was een zeer vredelievende uittocht onder de welwillende bereidheid en medewerking van Perzische koning Kores.

Een volgende ding is dat er sprake is van een enorm tijdspanne tussen het oordeel en het herstel. Dit blijkt het sterkst uit vers 14b: God “laat hen weiden in Basan en Gilead, als in de dagen van oude tijden af.” Dit weiden wordt voorgesteld als iets dat heel erg lang geleden plaats gevonden heeft, terwijl noordelijk Israël nog maar een paar jaar daarvoor afgevoerd was en die weideplaatsen verlaten had.
Die lange tijdsspanne blijkt verder ook uit allerlei woorden als: uitzien naar (vers 7), wachten (vers 7), totdat (vers 9), nu (vers 10). Op de dag (vers 11), op die dag (ook vers 11), het is een dag (vers 12). Niet voor eeuwig (vers 18), weer (vers 19).

Als we het daarom hebben over een verwoestend oordeel over de stad Jeruzalem en het gaat niet over de Babylonische Ballingschap en vervolgens over een herstel dat na lange tijd plaatsvindt, dan moeten we het hebben over de verwoesting van Jeruzalem in het jaar 70 en de wederoprichting van de staat Israël (feitelijk Juda) in 1948 als begin van het herstel.
Micha 7 gaat over het Israël/Juda van nu! De verzen 11-13 beschrijven letterlijk wat er op die dag van de oprichting gebeurde:

11 Op de dag waarop Hij uw muren zal herbouwen,
op die dag zal het besluit zich ver verspreiden.
12 Het is een dag waarop men naar u toe komt
vanaf Assyrië tot aan de steden van Egypte,
en vanaf Egypte tot aan de rivier,
van zee tot zee, van berg tot berg.
13 Maar de aarde zal worden tot een woestenij, om zijn bewoners,
vanwege de vrucht van hun daden.

Maar het gaat nog verder:

14 Weid Uw volk met Uw staf,
de kudde van Uw eigendom,
die alleen in een woud woont,
te midden van een vruchtbaar land.
Laat hen weiden in Basan en Gilead,
als in de dagen van oude tijden af.
15 Als in de dagen toen u uit het land Egypte trok,
zal Ik het wonderen doen zien.
16 De afgodenvolken zullen het zien en beschaamd worden,
ondanks al hun macht.
Zij zullen de hand op de mond leggen,
hun oren zullen doof worden.
17 Zij zullen stof likken als de slang;
als kruipende dieren van de aarde
zullen zij sidderend uit hun burchten komen,
naar de HEERE, onze God, zullen zij in angst komen,
en zij zullen voor U bevreesd zijn. 

Basan is zo ongeveer de Golan-hoogte en Gilead is aan de andere kant van de Jordaan. Op dit moment heeft Israël de Golan-hoogte en grote delen van zuid-Syrië weer onder controle om daar de Druzen te beschermen tegen de moordcommando’s van de huidige zelf-benoemde president Ahmed al-Sharaa. De letterlijke toepasbaarheid van deze geografische details op de huidige situatie is meer dan opmerkelijk.
Kijk hoe Israël genoodzaakt is de aarde van haar vijanden tot een woestenij te maken, omdat zij stedelijke gebieden tot militaire vestingen omgebouwd hebben met eindeloze tunnels en wat niet al.
Kijk hoe Israël geen enkele oorlog begonnen is en geen enkele oorlog verloren heeft.
Kijk hoe de vijanden in het stof bijten.
Kijk hoe diverse van deze vijanden tot de ontdekking komen dat het beter is om handel te drijven met Israël dan er oorlog mee te voeren. Te hopen en te bidden is dat zij de God van Israël gaan aanbidden.

Wij zitten eigenlijk middenin dit proces van Micha 7.

En dan als klap op de vuurpijl krijgen we dit: 

Micha 7:18 Wie is een God als U,
Die de ongerechtigheid vergeeft,
Die voorbijgaat aan de overtreding
van het overblijfsel van Zijn eigendom?
Hij zal niet voor eeuwig vasthouden aan Zijn toorn,
want Hij vindt vreugde in goedertierenheid.
19 Hij zal Zich weer over ons ontfermen,
Hij zal onze ongerechtigheden vertrappen,
ja, U zult al hun zonden werpen in de diepten van de zee.
20 U zult Jakob de trouw bewijzen
en Abraham de goedertierenheid,
die U aan onze vaderen gezworen hebt vanaf de dagen van weleer.

God gaat zijn belofte aan Abraham en Jakob gestand doen. Letterlijk. In het Juda van nu. Daar is Hij nu volop mee bezig. Micha 7 laat zien hoe. Als zodanig is Gods bemoeienis met en bescherming van het nog steeds grotendeels seculiere Juda een prachtig beeld van de vergeving die hij voor ons allemaal bewerkt heeft in Jezus Messias. Hij heeft ons eerst liefgehad. Zoals Hij Juda ook eerst liefheeft.

089 - Hoe Joden al decennia vóór de oprichting van de staat Israël uit Palestina werden verdreven en vermoord

Dit is een lijst van significante incidenten van vervolging, verdrijving en moord op Joden in wat Palestina heette tussen 1900 en 1948 (de oprichting van de staat Israël). De periode omvat het Ottomaanse rijk (tot 1917) en het Britse Mandaat Palestina (1917-1948). Deze is samengesteld op basis van historische bronnen en bevat gedocumenteerde gevallen van geweld, pogroms, riots en expulsies gericht tegen Joden. Niet alle incidenten leidden tot formele verdrijving, maar velen resulteerden in vlucht of ontheemding. De lijst is chronologisch maar niet uitputtend, aangezien historische verslagen variëren en bias kunnen bevatten. Deze informatie komt van feitelijke beschrijvingen uit diverse bronnen, zoals Wikipedia, academische rapporten en historische overzichten.

AI-voorstelling van de incidenten 

1914 – Ottomaanse verdrijving van Joden
Locatie: Palestina (algemeen)
Beschrijving: Ottomaanse autoriteiten verdreven Joden die wapens konden dragen uit angst voor spionage tijdens WO I.
Joodse doden: Onbekend (focus op verdrijving)
Geschat aantal verdreven/gevluchte Joden: Duizenden (veel vluchtten naar Egypte of elders)

1 maart 1920 – Slag bij Tel Hai Locatie: Tel Hai
|Beschrijving: Gewapende Arabieren vielen Joodse nederzetting aan;
Joden boden gewapende weerstand.
Joodse doden: 8
Geschat aantal verdreven/gevluchte Joden: Beperkt (lokale ontheemding)

4-7 april 1920 – Nebi Musa riots
Locatie: Jeruzalem
Beschrijving: Riots gestart door opruiende taal bij Arabische rally; Arabieren vielen Joden aan.
Joodse doden: 5
Geschat aantal verdreven/gevluchte Joden: Beperkt / Onbekend (veel gewonden en lokale vlucht)

1-7 mei 1921 – Jaffa riots
Locatie: Jaffa
Beschrijving: Riots begonnen als gevecht tussen Joodse groepen; Arabieren sloten aan en vielen Joden aan.
Joodse doden: 47
Geschat aantal verdreven/gevluchte Joden: Duizenden (duizenden Joden vluchtten uit Jaffa naar Tel Aviv; velen tijdelijk in tentenkampen)

23-29 augustus 1929 – Palestina riots (incl. Hebron en Safed massacres)
Locatie: Hebron, Safed en elders Beschrijving: Geweld voornamelijk door Arabieren tegen Joden, getriggerd door demonstratie bij Klaagmuur; massacre in Hebron (67) en Safed (18-20).
Joodse doden: 133 (totaal)
Geschat aantal verdreven/gevluchte Joden: Ca. 435-700 uit Hebron (hele Joodse gemeenschap geëvacueerd door Britten; velen uit Safed en Gaza)

11 april 1931 – Aanval door Black Hand groep
Locatie: Kibboets Yagur Beschrijving: Gerichte moorden door Arabische militie.
Joodse doden: 3
Geschat aantal verdreven/gevluchte Joden: Onbekend / beperkt

1931-1932 – Serie aanslagen door Black Hand
Locatie: Verschillende locaties
Beschrijving: Herhaalde aanslagen op Joden door Arabische groep.
Joodse doden: 6
Geschat aantal verdreven/gevluchte Joden: Onbekend / beperkt

19-20 april 1936 – Aanval in Jaffa (begin Arabische Opstand)
Locatie: Jaffa
Beschrijving: Arabische aanval op Joden tijdens begin Arabische Opstand.
Joodse doden: 9
Geschat aantal verdreven/gevluchte Joden: Onbekend (deel van bredere ontheemding tijdens opstand)

1936-1939 – Arabische Opstand (algemeen)
Locatie: Palestina (breed)
Beschrijving: Langdurige opstand met aanslagen, moorden en geweld tegen Joden en Britten.
Joodse doden: Honderden (totaal Joden)
Geschat aantal verdreven/gevluchte Joden: Duizenden (incl. herhaalde evacuatie uit Hebron; veel nederzettingen bedreigd, lokale vlucht)

13 augustus 1937 – Aanval op Joods huis
Locatie: Safed
Beschrijving: Arabieren braken in en schoten familie dood. Joodse doden: 4 (incl. 3 kinderen) Geschat aantal verdreven/gevluchte Joden: Onbekend / beperkt

9 november 1937 – Hinderlaag op Joodse arbeiders
Locatie: Nabij Har Haruach
Beschrijving: Arabische hinderlaag.
Joodse doden: 5 Geschat aantal verdreven/gevluchte Joden: Onbekend

28 maart 1938 – Aanval op reizigers
Locatie: Tussen Haifa en Safed
Beschrijving: Arabieren doodden Joodse passagiers.
Joodse doden: 6
Geschat aantal verdreven/gevluchte Joden: Onbekend

16 augustus 1938 – Ontvoering en moord
Locatie: Atlit
Beschrijving: Arabieren ontvoerden en doodden Joden.
Joodse doden: 3
Geschat aantal verdreven/gevluchte Joden: Onbekend

2 oktober 1938 – Tiberias massacre
Locatie: Tiberias Beschrijving:
Massacre op Joden door Arabieren.
Joodse doden: 19 (incl. 11 kinderen)
Geschat aantal verdreven/gevluchte Joden: Beperkt (lokale ontheemding)

30 december 1947 – Haifa Oil Refinery massacre
Locatie: Haifa
Beschrijving: Arabische arbeiders vielen Joodse collega's aan na Irgun-aanslag.
Joodse doden: 39
Geschat aantal verdreven/gevluchte Joden: Onbekend

30 november – 31 december 1947 – Serie bus- en convoy-aanvallen
Locatie: Verschillende locaties
Beschrijving: Arabische aanslagen op bussen en convoys.
Joodse doden: Meer dan 50 (cumulatief)
Geschat aantal verdreven/gevluchte Joden: Beperkt (leidde tot vlucht uit geïsoleerde gebieden)

2-14 december 1947 – Jeruzalem riots en andere aanslagen
Locatie: Jeruzalem en elders
Beschrijving: Riots, sniping, mob violence; Joden verbrand of doodgestoken.
Joodse doden: Meer dan 40 (cumulatief)
Geschat aantal verdreven/gevluchte Joden: Duizenden (bijdrage aan bredere exodus uit wijken in Jeruzalem en elders)

22 februari 1948 – Ben Yehuda Street bombing
Locatie: Jeruzalem
Beschrijving: Bomaanslag op civiele straat.
Joodse doden: 49-58
Geschat aantal verdreven/gevluchte Joden: Onbekend

13 mei 1948 – Kfar Etzion massacre
Locatie: Nabij Hebron
Beschrijving: Arabische ongeregelden doodden Joodse bewoners en verdedigers.
Joodse doden: 120-150
Geschat aantal verdreven/gevluchte Joden: Ca. 400-500 (hele nederzetting vernietigd; overlevenden gevangen of verdreven)

Conclusie
Er hebben altijd Joden in Palestina/Israël gewoond en ze zijn altijd vervolgd geweest en werden door de Arabieren van hun geboortegrond verdreven al lang voordat er een staat Israël was. Pas toen er een staat opgericht werd, konden en gingen de Joden terugvechten. Na de Holocaust pikken ze het (terecht) niet meer als er moordpartijen op hen uitgevoerd worden. 

 

Zo, dat moest ik even kwijt. 

088 - Bemoedigende en hoopgevende ontmoetingen in Israël

Een vriend van mij woonde ooit zes jaar in Israël en kreeg toen voor tien jaar zijn toegang tot het land ontzegd, omdat hij als christen betrokken was bij allerlei evangeliserende activiteiten. Zo had hij contact gekregen met een Joodse jongeman, die door hem tot geloof gekomen is en nu al weer jarenlang voorganger is van een Messiaanse kerk in Israël. En ja, daar was de regering niet zo van gediend.
Hij heeft zijn liefde voor het land echter nooit verloren en zo nodigde hij mij uit om in Januari weer eens een weekje naar Israël te gaan. Hij zou met iemand uit zijn omgeving gaan, die nog nooit in Israël geweest was. Maar nadat ze de reis geboekt hadden, wilde diens vrouw ook mee en om niet het derde wiel aan de wagen te zijn, vroeg hij of ik misschien ook mee wilde. Sinds COVID en met inmiddels elf kleinkinderen heb ik niet meer zo’n behoefte gehad om te reizen. Maar ik voelde er nu toch wel voor om even de winterse kou te ontvluchten en was ook benieuwd hoe het nu in Israël zou zijn. De laatste keer dat ik er was, was zeven jaar geleden toen ik bezig was mijn boek over Openbaring te schrijven en ik nog een keer het land waar het om te doen is, wilde bezoeken.
Uiteindelijk ging ook nog een zus mee, die al zo'n dertig keer in Israël geweest was.

Met behulp van AI bewerkte prive foto van de ontmoeting met de rabbi

Nu wil het geval dat een broer van hen een tijd terug in Jeruzalem rondliep en daar op straat een rabbi ontmoette, waarmee het zo goed klikte dat zij bevriend raakten. De rabbi was in Nederland op bezoek geweest. Toen hij hoorde dat wij naar Israël kwamen, stond hij erop dat wij hem bezochten. En dus vers uit het vliegtuig, gingen wij diezelfde avond nog bij de rabbi langs. Hij had zijn acht kinderen plus aanhang opgetrommeld en wij aten bij hem in huis aan tafel.

Ik zei tegen hem: “jij komt op straat een Nederlander tegen en je wordt beste vrienden. Hoe kan dat?”
“Tja,” zei hij, terwijl hij zijn schouders ophaalde, “dat was Hashem.” Hashem betekent ‘de naam’ en Joden gebruiken dat in plaats van de naam Jahweh, om het derde gebod niet te overtreden.

Zo raakten we in gesprek over allerlei zaken. Op een bepaald moment had hij het over de tien verdwenen stammen van Israël en hij zei: “soms denk ik wel eens bij mezelf, als ik mensen ontmoet zoals jullie, die zoveel van Israël houden, dat jullie onze broeders zijn uit één van die stammen, zoals Ruben bijvoorbeeld.”
Ik stond te klapperen met mijn oren, omdat ik het volkomen met hem eens was. Dus ik boog me over  de tafel en reikte hem een hand. “Ja,” zei ik, “want de tien stammen zijn opgenomen in Assyrië dat opgegaan is in Babylon, en dat in het Perzische rijk en dat bij de Grieken en daarna de Romeinen. Zo zijn de tien stammen vermengd met de wereldbevolking. Hosea één tot en met drie spreekt erover dat de tien stammen als het ware over de akker van de wereldbevolking uitgezaaid zijn en dat de Messias zal komen om daaruit kinderen van God te oogsten.” 

“Ja,” zei hij, “maar hoeveel mensen zullen dat dan zijn? Sommigen denken dat het van de stammen Juda en Benjamin 2 miljoen zijn en dan zou je voor de tien stammen tien miljoen mensen hebben.”
“Ik denk dat het er wel meer zijn,” zei ik.
“Ja, dat denk ik ook,” antwoordde hij.
“Ik denk dat dat wel miljarden mensen zullen zijn. Miljarden.”
“Ja,” zei hij, “dat denk ik ook.”

WAAAAT!! Ik weet niet wat ik meemaak. Dit is zo anders dan een paar decennia geleden, toen mijn vriend nog het land uitgezet werd. Ik heb tegen verschillende mensen in Israël gezegd: in een wereld waar Joden van alle kanten steeds meer onder druk en vervolging komen te staan, ontdekken zij dat hun grootste vrienden, christenen zijn. (Helaas niet alle christenen, maar toch.)
Er zijn nog wel verschillen. Zij geloven dat die Messias ooit nog een keer zal komen. Wij geloven dat Hij al een keer geweest is en weer terugkomt. Maar het is nog maar een kleine stap en de toenadering is er al. En dat geeft mij hoop dat het misschien niet al te lang meer zal duren dat Ezechiël 37:15-28 waarheid gaat worden. 

De rabbi vond dat wij een lied moesten zingen en dus zette hij iets in. Maar wij kenden het niet en veel bijval kreeg hij dan ook niet. Ik zeg tegen mijn vriend: “wij kennen dat lied Hine Ma Tov toch wel. En dus zongen we met z’n allen uit volle borst:

Hine ma tov uma na'im
Shevet achim gam yachad

We hebben het zelfs op video.
“Weet je wel waar dat lied over gaat?” vroeg mijn vriend nadat we de tulpen in het tuintje van de rabbi bewonderd hadden en weer naar ons hostel gingen. “Nee,” zei ik. “Dat is van Psalm 133. Daar staat: zie toch hoe goed en lieflijk het is als broeders (en zussen) samenwonen/zijn.”
Wel heb je ooit!!!

De volgende dag zaten we alweer bij een andere gastvrije rabbi en konden we tegenover een groep van zo’n vijftig mensen woorden van bemoediging en broederschap spreken. Ik kan niet anders zeggen dan dat God aan het werk is en ik kijk uit naar wat Hij nog meer gaat doen.

083 - Hoe kan het dat Hamas nu ineens WEL een akkoord sluit om de gijzelaars vrij te laten?

Op 9 Oktober 2025 werd een verrassend akkoord bereikt tussen Israël en Hamas in Sharm el-Sheikh, in de Sinaï in Egypte, bemiddeld door de Verenigde Staten, Turkije, Qatar en Egypte. De mediators dwongen Hamas om in te stemmen met de overeenkomst door te stellen dat dit de beste deal was die ze konden krijgen, anders zouden ze worden vernietigd zonder verdere steun van hen. Maar hoe in de wereld gaat Hamas nu ineens akkoord met het vrijlaten van de gijzelaars, waar ze dat twee jaar lang niet gedaan hebben met alle gevolgen van dien?

Tot nog toe eiste Hamas altijd een volledige terugtrekking van het Israëlische leger uit Gaza VOORDAT ze gijzelaars zouden vrijlaten. Deze eis werd nu door de mediators verworpen.
In de huidige overeenkomst trekt het Israëlische leger zich enigszins terug uit Gaza-Stad naar een eerder gedeelde grenslijn. Maar Israël behoudt de controle over het grootste deel van Gaza, inclusief de Philadelphi-corridor om wapensmokkel vanuit Egypte te voorkomen.
Israël zal verder minstens 250 zware terroristen vrijlaten.

Even ter herinnering: Na de verkiezing van Trump in januari kreeg Israël van hem een vrijbrief om Gaza aan te vallen als Hamas niet alle gijzelaars zou vrijlaten, met de woorden dat in dat geval “all hell will break loose”. Dat was echter nog niet zo eenvoudig vanwege de gijzelaars die gevangen gehouden werden in de tunnels. Maandenlang wees Hamas elk voorstel af. Het is juist Qatar die daarbij een dubbelzinnige rol speelde door aan de ene kant Hamas-leiders te huisvesten, Hamas te financieren en een dubieuze rol te spelen in het subsidiëren van Amerikaanse universiteiten, terwijl het ook een belangrijke Amerikaanse bondgenoot is vanwege de grote Amerikaanse luchtmachtbasis Al Udeid in Qatar.

De aanval op Doha, Qatar
Wat alles anders maakte was de strategische aanval van Israël een maand geleden, in Doha, Qatar, die zogenaamd mislukt was. De media suggereren dat Israël de aanval in Doha zonder coördinatie uitvoerde en dat Trump boos was, maar het bestaat niet dat de VS er niets vanaf wist. Het lijkt er eerder op dat alles zorgvuldig gepland en uitgevoerd was en gericht was op het schokken van de Qatarese regering en de Hamas-leiders die daar in luxe leven. Het doel was daarbij niet om de Hamas-onderhandelaars te doden, maar om Qatar te dwingen Hamas een akkoord te laten accepteren. De aanval maakte duidelijk dat Israël overal kan toeslaan waar Hamas zich bevindt, of dat nu in Caïro, Istanboel of Doha is.

Geschrokken Qatar - die de VS absoluut nodig heeft voor haar verdediging tegen de Iraanse dreiging - zocht daarop een akkoord met hen. Het leidde tot een ommezwaai in hun houding, waarbij zij Hamas dwongen een deal te accepteren. Turkije en Egypte ontvingen een vergelijkbare boodschap: de regels van het spel zijn veranderd, en het is beter om nu aan de kant van Israël en de Verenigde Staten te staan.

Dit akkoord markeert echter alleen de eerste fase. Hamas gelooft dat dit het einde van de oorlog betekent, maar Israël benadrukt dat er nog belangrijke doelen zijn: Hamas moet worden ontwapend, er moet een nieuwe regering in Gaza komen die niet wordt geleid door Hamas of de Palestijnse Autoriteit, en Israël zal een permanente aanwezigheid behouden langs de Egyptische grens en in een veiligheidszone rond Gaza. De oorlog is dus nog niet voorbij, maar de doelen worden stapsgewijs bereikt. Binnen 72 uur worden de gijzelaars vrijgelaten, wat een belangrijke mijlpaal is. Andere doelen, zoals de ontwapening van Hamas, kunnen nog maanden of zelfs een jaar duren.
Een reden waarom Israël snel succes geboekt heeft tegen Hezbollah in Libanon en andere groepen in Syrië en Iran is omdat deze groepen geen gijzelaars vasthielden, waardoor Israël vrijer kon opereren. Dit zal ook in Gaza met Hamas gebeuren zodra de gijzelaars zijn vrijgelaten.
Verder zal Israël, als de actieve gevechten in Gaza afnemen, zijn aandacht richten op het uitschakelen van de Houthi-dreiging in Jemen. Dit is in het belang van Saudi-Arabië, Qatar en Egypte, die economische verliezen lijden door Houthi-aanvallen op schepen in de Rode Zee.

De situatie in Gaza zelf is dramatisch veranderd. Negentig procent van Gaza is onbewoonbaar, en de twee miljoen inwoners zijn samengeperst in een klein gebied ten westen van Khan Yunis, in Al-Mawasi.
Een deel van het akkoord stelt dat Gazanen die willen vertrekken, dat mogen doen. Dat is beter dan dat zij tegen hun wil daar vastgehouden worden, zodat ze tegen Israël gebruikt kunnen worden.
Gaan nu de landen die Israël beschuldigen van genocide, zoals Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, Spanje en Ierland, Gazaanse vluchtelingen opnemen? Ze zullen wel moeten, maar of ze het gaan doen.

 

De informatie en visie hierboven weergegeven komt van de Messiaanse Jood Amir Tsarfati, die in Noord-Israël woont, zoals uitgedrukt in zijn video https://www.youtube.com/live/euIPiwBt3z4. Ik deel zijn visie op de eindtijd niet¹, maar hij geeft altijd wel veel interessante, actuele informatie vanuit Israëlisch perspectief.

---

¹             Dat de hele wereld zich in vrede achter één religie en één antichrist zal scharen, die zichzelf tot god verheft in een nog te bouwen derde tempel in Jeruzalem.

077 - Het ultieme aanbod op een Palestijnse staat dat (ook weer) geweigerd werd.

Hier volgt een opsomming van elke keer dat de Palestijnen een voorstel voor een tweestatenoplossing afgewezen hebben.

1. 1937: Peel-commissievoorstel
De Britse Peel-commissie stelde een verdeling van het Britse mandaatgebied Palestina voor in een Joodse en een Arabische staat. De Joodse staat zou ongeveer 20% van het gebied omvatten, voornamelijk in Galilea en langs de kust.
De Palestijnen betoogden dat ze geen koloniale opdeling van hun land hoefden te accepteren, vooral omdat ze de meerderheid van de bevolking vormden.

2. 1947: VN-verdelingsplan (Resolutie 181)
De VN stelde een tweestatenoplossing voor, waarbij Palestina werd verdeeld in een Joodse staat (56% van het gebied) en een Arabische staat (43%), met Jeruzalem onder internationaal bestuur. Dit ondanks dat de Joodse bevolking slechts ongeveer een derde van de totale bevolking uitmaakte.
De Palestijnen zagen het plan als een voortzetting van koloniale inmenging en vonden dat het hun rechten op zelfbeschikking negeerde. Ze betwistten de legitimiteit van de VN om hun land te verdelen.
Dit leidde tot de Arabisch-Israëlische oorlog van 1948 na de Israëlische onafhankelijkheidsverklaring.

3. 1978: Camp David-akkoorden
Tijdens de onderhandelingen tussen Israël en Egypte onder leiding van de VS werd een kader voorgesteld voor vrede, inclusief een beperkte autonomie voor de Palestijnen in de Westelijke Jordaanoever en Gaza. Dit werd echter geen volwaardige tweestatenoplossing genoemd, maar een overgangsregeling.
De PLO, onder leiding van Yasser Arafat, vond dat het voorstel te vaag was en hun aspiraties voor volledige soevereiniteit negeerde.

4. 2000: Camp David-top
Onder leiding van de Amerikaanse president Bill Clinton onderhandelden de Israëlische premier Ehud Barak en PLO-leider Yasser Arafat over een tweestatenoplossing. Israël bood naar verluidt ongeveer 91-94% van de Westelijke Jordaanoever en Gaza aan, met landruil voor geannexeerde nederzettingen en een gedeelde controle over Jeruzalem.
Arafat wees het voorstel af. De Palestijnen betoogden dat het voorstel hun soevereiniteit beperkte, met Israëlische controle over grenzen, luchtruim en waterbronnen, en dat het vluchtelingenprobleem negeerde. De Tweede Intifada brak uit. 

5. 2001: Taba-onderhandelingen
Als vervolg op Camp David vonden in Taba (Egypte) verdere onderhandelingen plaats. Israël bood naar verluidt 97% van de Westelijke Jordaanoever en Gaza, met meer concessies over Jeruzalem en een symbolische terugkeer van vluchtelingen.
De onderhandelingen waren veelbelovend, maar liepen vast. Beide partijen waren dichter bij een akkoord dan ooit, maar de Palestijnen vonden het voorstel nog steeds onvoldoende, vooral over de vluchtelingenkwestie en de precieze grenzen. De onderhandelingen werden afgebroken vanwege de Israëlische verkiezingen, waarbij Ariel Sharon werd gekozen, die tegen verdere concessies was.
Palestijnen stelden dat het voorstel nog steeds geen volledige soevereiniteit garandeerde en dat de onderhandelingen niet volledig waren afgerond. 

6. 2005: Terugtrekking uit Gaza
In 2005 besloot de Israëlische regering onder premier Ariel Sharon om unilateraal alle Israëlische nederzettingen (ongeveer 8.000 kolonisten) en militaire bases in de Gazastrook te evacueren. Dit werd bekend als het "Disengagement Plan". Hamas won de verkiezingen in 2006 en verdreef in 2007 Fatah (de dominante partij in de PA). Hamas had zelfbeschikking in Gaza, wat ze gebruikt hebben om er één grote ondergrondse militaire basis van te maken.

7. 2008: Olmert-voorstel
De Israëlische premier Ehud Olmert bood de Palestijnse president Mahmoud Abbas een plan aan dat 93-94% van de Westelijke Jordaanoever en Gaza omvatte, met landruil voor geannexeerde nederzettingen, een gedeelde controle over Jeruzalem en een beperkte terugkeer van vluchtelingen. Dit was een van de meest vergaande Israëlische voorstellen. 

Kaart van de meeste vergaande tweestatenoplossing die Abbas aangeboden was door Olmert
bron: screendump VPRO-documentaire, link hieronder

• Israël zou zich voor 95% terugtrekken.
• Voor de overige 5% zou land geruild worden.
• Het Arabische deel van Jeruzalem zou de hoofdstad van Palestina worden.
• De Oude Stad met zijn heilige plekken zou niet exclusief voor één van de partijen zijn. Het zou vallen onder een trust van vijf landen, Saudi-Arabië, Jordanië, Palestina, Israël en Amerika, en onder toezicht van de VN-Veiligheidsraad.
• Er zou een tunnel of brug komen om Gaza met de Westoever te verbinden.¹

Abbas wees het voorstel af.
Kort daarna werd Benjamin Netanyahu premier, die tegen een tweestatenoplossing was.

Conclusie
De reden waarom er altijd wel iets is, om de voorstellen af te wijzen, is ten diepste omdat de Palestijnen niet kunnen en willen accepteren dat Israël zich daar als staat bevindt. Het enige dat zij doen, is tot geweld komen. Van de rivier tot de zee moet Palestijns worden en de Joden moeten vertrekken. Daarom: zolang de Palestijnen de staat Israël niet erkennen, komt er geen tweestatenoplossing. 

Met onwillige honden is het moeilijk hazen vangen en als de enige taal die je spreekt die van geweld is, dan moet je niet verbaast zijn als je op een bepaald punt in je eigen taal toegesproken wordt.

076 - Korte geschiedenis van het land Israël/Palestina en het juridische recht van Israël op Samaria, Judea en Gaza.

Ik heb gemerkt dat de geschiedenis van het land Palestina-Israël lang niet altijd voor iedereen duidelijk is en dat zaken vaak verkeerde voorgesteld worden. Dus hierbij een door AI (Grok en chatgpt) geverifieerde samenvatting en bijbehorende kaartjes. Dit kan als basis dienen voor verdere discussie.

1400 BCE - 70 CE Het volk van Israël leefde in het land van Israël (variërend in grootte) met alleen de Babylonische ballingschap als kort intermezzo.

70 CE: De Tweede Tempel in Jeruzalem wordt verwoest door de Romeinen na de Joodse Opstand. Dit markeert het einde van Juda als natie en de overgang naar de Joodse diaspora.

132-135 CE: De Bar Kochba-opstand tegen Rome mislukt, wat leidt tot verdere verdrijving van Joden en hernoeming van Judea naar Syria Palaestina door keizer Hadrianus, bedoeld om de Joodse identiteit uit te wissen.

4e-7e eeuw: Het gebied staat onder Byzantijns bewind. Joodse gemeenschappen blijven bestaan, maar in kleinere aantallen.

Klik op de afbeelding om deze te vergroten

7e eeuw: Islamitische verovering door de Arabieren. Jeruzalem wordt een belangrijke stad in de islam. Joodse en christelijke gemeenschappen blijven onder islamitisch bestuur.

11e-13e eeuw: Kruistochten brengen tijdelijke christelijke heerschappij over delen van het gebied, gevolgd door herovering door moslims (Mamlukken).

1516-1917: Het gebied valt onder het Ottomaanse Rijk. Joodse gemeenschappen blijven, met beperkte immigratie van Joden (vooral sefardische Joden na de Spaanse Inquisitie; ook Asjkenazische Joden arriveerden, vooral in de 18e–19e eeuw).

Late 19e eeuw: Begin van de zionistische beweging, geleid door figuren als Theodor Herzl, die streeft naar een Joodse staat. Eerste golven van Joodse immigratie (Aliyah) naar Palestina.

1917: De Balfour-verklaring van het Verenigd Koninkrijk steunt de oprichting van een "nationaal tehuis" voor het Joodse volk in Palestina.

1923: Het Britse Mandaat Palestina, toegewezen door de Volkenbond in 1920, wordt administratief gesplitst. Transjordanië (ten oosten van de Jordaan) wordt een semi-autonoom emiraat onder Britse invloed voor Arabieren. Het gebied ten westen van de Jordaan (Cisjordanië, inclusief toekomstig Israël, Westelijke Jordaanoever en Gaza) blijft het eigenlijke Mandaat Palestina, waar de zionistische beweging een Joods nationaal tehuis nastreeft.

1929: Hebron-pogrom: Arabische rellen leiden tot de dood van 67 Joden en de evacuatie van de Joodse gemeenschap, waarmee een eeuwenlange Joodse aanwezigheid tijdelijk eindigt.

1920-1948: Toenemende Joodse immigratie, vooral na de Holocaust, en spanningen met de Arabische bevolking leiden regelmatig tot conflicten, wat voor de Britten uiteindelijk reden is om zich te ontrekken aan het geheel.

1946 Transjordanië wordt de onafhankelijke staat Jordanië.

1947: Op 29 november 1947 werd VN-Resolutie 181, ook bekend als het VN-verdelingsplan voor Palestina, aangenomen door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties. De Joodse leiding steunde het plan, het werd verworpen door Arabische leiders. De VN heeft geen uitvoerende macht om de verdeling af te dwingen en de resolutie heeft geen zelfstandige juridische grond.

1948: Op 14 mei roept Israël zijn onafhankelijkheid uit, een dag nadat de Engelsen hun mandaat opgaven. In de onafhankelijkheidsverklaring van David Ben-Gurion (14 mei 1948) wordt de brede term "Eretz-Israel" gebruikt om het gehele gebied van het Britse Mandaat Palestina van 1923 aan te duiden.¹ Direct na de onafhankelijkheidsverklaring breekt de Arabisch-Israëlische Oorlog uit, waarbij buurlanden Israël aanvallen. Israël wint en verovert 78% van het mandaat, terwijl Jordanië en Egypte respectievelijk de Westelijke Jordaanoever en Gaza bezetten, die daar helemaal niets te zoeken hebben en er geen enkele aanspraak op kunnen maken. Massale vlucht en gedeeltelijke verdrijving van Palestijnen (Nakba) die zich in de door Egypte en Jordanië bezette gebieden vestigden.
De ongeveer 150.000 arabieren die in Israël bleven, zijn vreedzaam en democratisch opgenomen in de bevolking van Israël.

1967: Zesdaagse Oorlog: Israël voerde een preventieve aanval uit op Egypte, Jordanië en Syrië, nadat Nasser van Egypte troepen mobiliseerde in de Sinaï, de Straat van Tiran sloot voor Israëlische schepen en VN-vredestroepen verdreef. Syrië en Jordanië sloten militaire pacten met Egypte. Israël herovert de Westelijke Jordaanoever, Gazastrook, en neemt ook de Sinaï en Golanhoogten in. Jeruzalem wordt herenigd onder Israëlisch bestuur.

1973: Yom Kippur-oorlog: Egypte en Syrië vallen Israël aan. Na zware gevechten herstelt Israël de controle, gevolgd door wapenstilstanden.

1979: Vredesverdrag met Egypte (Camp David-akkoorden). Israël trekt zich terug uit Sinaï, eerste erkenning van Israël door een Arabisch land.

1993-1995: Oslo-akkoorden: Vredesonderhandelingen leiden tot oprichting van de Palestijnse Autoriteit met beperkt zelfbestuur. Hoop op tweestatenoplossing.

2005: Israël trekt zich eenzijdig terug uit de Gazastrook, evacueert nederzettingen. Hamas neemt Gaza over in 2007. Effectief is er nu een Palestijnse staat onder zelfbestuur in Gaza.

2023: Hamas-aanval op 7 oktober 2023 waarbij zo’n 1.200 mensen werden gedood en 250 gegijzeld. Gaza-oorlog ontstaat. Israël wordt van zeven kanten aangevallen: Gaza, Libanon, Syria, West Bank, Irak, Jemen, Iran.

Conclusies
Mijn conclusies zijn deze:

• De historische wortels van de Joden op het land gaan veel verder terug dan die van de arabieren. Er hebben altijd Joden gewoond. Als arabieren menen rechten te hebben, dan hebben Joden dat ook en nog veel meer.
• Het grootste deel van het land was niemandsland en woestenij (zie afbeelding bij 1945). Joden hebben het tot ontwikkeling gebracht.
• De VN-resolutie 181 is nooit geaccepteerd en heeft geen eigen juridische rechtsgeldigheid.
• De grenzen van de staat Israël waren bij oprichting die van het Britse mandaat over Cisjordanië welke de Britten opgaven.
• Egypte en Jordanië hebben illegaal delen daarvan ingenomen en bezet.
• In de oorlog van 1967 zijn ze het kwijtgeraakt en is het weer Israëlisch gebied geworden.
• Israël heeft op allerlei wijze geprobeerd land af te staan in ruil voor vrede zonder resultaat.
• Je kan alleen het recht op zelfbeschikking claimen, als je dat je directe naaste buren ook gunt.

De uiteindelijke conclusie is: met onwillige honden is het moeilijk hazen vangen en wie niet horen wil, moet dan maar voelen. Hoe onwenselijk en dramatisch dat ook is voor velen die niets aan deze omstandigheden kunnen doen. Israël heeft het recht op een eigen staat en dat kan je accepteren en er mee leven, of het bevechten en dan verliezen en dan moet je ook maar met dat verlies leven.

---

¹             Volgens het internationale juridische principe van uti possidetis juris, dat stelt dat een nieuwe staat bij onafhankelijkheid de administratieve grenzen van de voorgaande bestuurlijke entiteit erft. Zie bijvoorbeeld: https://blogs.timesofisrael.com/misconceptions-of-annexation-show-a-concerning-level-of-ignorance/

 

 

 

 

070 - De Nieuwe Wereldorde volgens Trump en hoe de EU zichzelf in de voet zal schieten

Deze blog is een door Grok gemaakte en daarna door mij bewerkte samenvatting van het X-bericht van Dr. Kobby Barda, die op uitstekende wijze de grotere visie van Trump beschrijft aan de hand van de huidige ontwikkelingen, waardoor alle lokale kwesties, zoals Gaza, Oekraïne en EU in het grotere verband duidelijk worden. Zie https://x.com/kobbybarda/status/1891835130660127109 voor het originele artikel. Het belangrijkste punt is dat Trump Rusland niet ziet als de grootste geopolitieke vijand, maar China.

Op 11 februari vloog Steve Witkoff, Trump's speciale gezant naar het Midden-Oosten, onverwacht naar Moskou. Witkoff, een zakenman met uitgebreide connecties in de wereldwijde financiële sector, keerde terug met een opmerkelijk "vakantiegeschenk" van de Russen: de vrijlating van Mark Fogel, een Amerikaanse burger die in Rusland tot 12 jaar gevangenisstraf was veroordeeld voor het smokkelen van medicinale cannabis. Deze actie lijkt nu de eerste stap in een bredere strategische campagne te zijn.

Kort na Witkoff's missie, gaf Kremlin-woordvoerder Dmitry Peskov een verklaring af over Trumps plan om de bevolking van Gaza te evacueren. In plaats van het plan te verwerpen - wat voor de hand liggend zou zijn, gezien Ruslands recente allianties met Hamas en Iran - toonde Rusland een voorzichtige afwachting, wat aangeeft dat ze open staan voor de mogelijkheid dat Palestijnen uit Gaza worden verplaatst.

Rusland
Op diezelfde ochtend had Trump een telefoongesprek met Putin, het eerste sinds zijn terugkeer naar het Witte Huis. Trump beschreef het gesprek als "lang en productief", waarbij onderwerpen als Oekraïne, het Midden-Oosten, energie, kunstmatige intelligentie, de kracht van de dollar en de geschiedenis van hun naties aan bod kwamen. Dit suggereert dat er een grote deal in de maak is, waarbij concessies en samenwerking op meerdere fronten besproken worden en de Oekraïne slechts een onderdeel is.

EU
De relatie tussen de VS en Europa toont barsten, met de aankondiging van de Amerikaanse minister van Defensie Pete Hegseth op de Munich Security Conference dat de VS niet langer de primaire garant van Europese veiligheid kan zijn. Vice President J.D. Vance versterkte deze boodschap door Europese landen op te roepen hun defensieverantwoordelijkheid te vergroten.
Dit markeert een strategische verschuiving naar de Indo-Pacifische regio, waar China als de echte bedreiging wordt gezien.

Oekraïne
Trump, terug in het Witte Huis, heeft duidelijk gemaakt dat verdere steun aan Oekraïne geen prioriteit meer is. Hij gelooft dat Oekraïne pragmatisch moet zijn en mogelijk verloren territoria zoals Crimea en Donbas moet opgeven in ruil voor Russische concessies elders, vooral in het Midden-Oosten.

Gaza
Trumps plan voor Gaza begon als een poging om gijzelaars vrij te krijgen maar is geëvolueerd naar een bredere strategische visie met significante geopolitieke implicaties. Zijn visie voor Gaza is het Build-Operate-Transfer (BOT) model. Dit omvat de evacuatie van Gazanen, gevolgd door 10-15 jaar van infrastructuurontwikkeling, eindigend met de bouw van een luxe hotelstrip langs Gaza’s kust.

India
Trumps wil een economische corridor creëren die India, Israël en Italië verbindt, met directe toegang tot de VS. Dit initiatief versterkt de VS-India samenwerking en daagt China's economische hegemonie uit door een alternatief te bieden voor de Belt and Road Initiative (BRI).

Saoedi-Arabië
Het is geen toeval dat de eerste leider die met Trump sprak na zijn terugkeer, kroonprins Mohammed bin Salman (MBS) was, noch dat Trumps eerste buitenlandse reis naar Saoedi-Arabië gaat. MBS ziet deze kans om Saoedi-Arabië te positioneren als de leidende macht in de regio, ten koste van Egypte, door diplomatieke en economische steun van Trump te eisen, inclusief een versterkt defensieakkoord met de VS.

Winnaars en Verliezers van deze "Millennium Accords"
De VS, Rusland, India, Golfstaten en Israël zullen profiteren van deze deal, terwijl Oekraïne, de Palestijnen, Iran en Europa de verliezers zullen zijn.

 

De les die we als Europa hier uit moeten trekken is dit: als je een zware anti-Trump/VS houding hebt om wat voor reden dan ook, zal je dus ook geen goede zaken kunnen doen en aan het kortste eind trekken. Met een Trumpwaanzinsyndroom zoals de Europese leiders en media dat tot nu toe vertonen, schieten we onszelf in de voet.

064 - Israël is de brenger van vrede in het Midden Oosten

Het grote probleem in het Midden Oosten zijn/waren Rusland en Iran. Iran financierde Hamas, Hezbollah, steunde Assad, Putin redde Assad ternauwernood van zijn val na de door Obama aangespoorde en ondersteunde Syrische burgeroorlog. Putin voorziet verder vooral van wapens, dat is zijn verdienmodel (naast olie). Door Syrië heen werden alle materiaal en wapens vanuit Iran naar Libanon gevoerd.

Israël heeft inmiddels Hamas zo goed als uitgeschakeld. Israël heeft Hezbollah zo goed als uitgeschakeld. En juist daarmee hebben ze de weg gebaand voor de Syrische rebellen om met Assad af te rekenen. De Russen zijn met de staart tussen de benen vertrokken uit Syrië. Het 45 jaar durende en 50 miljard kostende project van Iran om Israël uit te schakelen door midden van het bewapenen van militante proxies rondom hen is in duigen gevallen.

Ja, er zijn veel huizen vernield. Maar dan moet je ook geen raketten installeren op de bovenverdieping. Het is ook niet handig om de kelder als een wapendepot te gebruiken. Of een ingang in je woning te hebben naar een tunnel die voor militaire doeleinden gebruikt wordt, zoals het binnen willen dringen van Israël in Hamas-7-oktober-stijl.

Het is goed dat Israël al deze met de civiele infrastructuur verweven militaire infrastructuur opruimt. Al deze wapens en wapenarsenalen worden gebroken. De VN heeft hier NIETS tegen gedaan. Wij hebben alleen maar geld gepompt in deze situatie. Libanon deed ook niets, was niet bij machte er iets tegen te doen. Maar Israël heeft de klus geklaard. 

Toen duidelijk werd dat het regime van Assad viel, is Israël een bombardeercampagne begonnen van je welste in Syrië. Alle militaire doelen van Assad zijn aangevallen. Tanks, vliegtuigen, helikopters, munitieopslagen, (chemische) wapenfabrieken, schepen, vliegvelden en noem maar op. Zoveel mogelijk militair materiaal is geprobeerd te vernietigen om te voorkomen dat het in handen van de rebellen valt en zo tegen Israël gebruikt kan worden. Opgeruimd staat netjes. Zonder wapens is het lastig oorlog voeren.

De As van het Kwaad van Iran is gebroken. De verrijkende tentakels van de octopus zijn afgesneden. Israël creëert nu een bufferzone aan de grens met de Golanhoogte om te voorkomen dat militante groepen de grens over kunnen trekken. Israël wil samenwerken met de Koerden en de Druzen in Syrië om te voorkomen dat Iran nog wapens kan smokkelen door Syrië heen.
Let wel, de rebellen die Syrië in bezit hebben genomen zijn niet bepaald vrienden van Israël. Het zijn net zo goed jihadisten. Maar ze vechten vooral ook met elkaar zoals Ezechiël 38:21 - dat over de door Openbaring 20 aangehaalde Gog-Magog-oorlog gaat - al zegt over haar vijanden:

Ezechiël 38:21 Op al Mijn bergen zal Ik een zwaard tegen hem oproepen, spreekt de Heere HEERE. Ieders zwaard zal tegen zijn broeder zijn.

Israël - en laten we wel wezen, dat is dus vooral in de persoon van Netanyahu - treft alle militaire installaties in de regio en verandert het in grote wolken van stof en puin. Als dat stof straks neergedaald is, blijft er weinig te vechten meer over. Dan kunnen we maar het beste vrede sluiten en de landen weer opbouwen.

Er staat nog wel één belangrijk ding op de agenda. De capaciteit van Iran om nucleaire wapens te maken moet uitgeschakeld worden. Het zou eigenlijk wel mooi zijn als de Iraanse bevolking ook in opstand zou komen om hun regime om ver te werpen. Maar ik zie dat niet gebeuren. Ze hebben geen wapens, ze zijn niet getraind en hebben zich niet voorbereid zoals de Syrische rebellen. Ze zullen dan met harde hand afgestraft worden, zoals tot nog toe bij elk volksprotest daar gebeurd is.

Israël smeedt alle kwaadaardige wapentuig om tot schroot, met haar bommen. Nu hopen en bidden we dat de bevolking en haar leiders eindelijk eens een keer ploegscharen van het restant zal wil maken. Het is te hopen dat ze net zoals al diverse andere Arabische landen tot de conclusie komen dat je beter handel kan drijven met Israël dan er oorlog mee voeren.

Israël heeft Rusland en Iran een grote nederlaag toegebracht. Over een jaar of twee zal Israël gezien kunnen worden als de brenger van vrede in het Midden-Oosten.
Maar... de nederlaag van Duitsland in de Eerste Wereldoorlog heeft geleid tot Wereldoorlog Twee. En zo zullen Iran en Rusland nu hun wonden weliswaar moeten likken, om zich dan misschien toch wel voor te bereiden op een veel grotere catastrofe dan we tot nu toe gezien hebben.

Zo, dat moest ik even kwijt.

Oh en als die rebellen zich toch niet weten te gedragen, dan moet Israël gewoon (grote delen van) Syrië bezetten en de orde daar handhaven.

062 - Wie is Gog van Magog en wat heeft dat met ons te maken?

Laten we beginnen bij Openbaring.

Openbaring 20:1 En ik zag een engel neerdalen uit de hemel met de sleutel van de afgrond en een grote ketting in zijn hand.
2 En hij greep de draak, de oude slang, dat is de duivel en de satan, en bond hem voor duizend jaar,
...
7 En wanneer die duizend jaar tot een einde gekomen zijn, zal de satan uit zijn gevangenis worden losgelaten.
8 En hij zal uitgaan om de volken te misleiden die zich in de vier hoeken van de aarde bevinden, Gog en Magog, om hen te verzamelen voor de oorlog. En hun aantal is als het zand van de zee.
9 En zij kwamen op over de breedte van de aarde, en omsingelden de legerplaats van de heiligen en de geliefde stad. Maar er daalde vuur van God neer uit de hemel en dat verslond hen.

De draak wordt voor het eerst genoemd in Openbaring 12:3, waar hij zeven koppen en tien horens heeft. In 12:9 wordt hij oude slang, duivel en satan genoemd, net zoals in 20:2. De draak probeert het Kind te verslinden (12:4). Alle uitleggers zien hier wel de kindermoord van Herodes in. Herodes is het instrument hier op aarde waarmee de duivel zijn werk probeert uit te voeren. De draak vervolgt ook de vrouw en spuugt een rivier achter haar aan om haar mee te laten sleuren (12:15). Dat kan gezien worden als een poging om de Joodse Kerk uit de tijd van Johannes uit te roeien, maar wat uiteindelijk resulteerde in de vernietiging van Jeruzalem en de moord op 1,1 miljoen Joden, ongeveer een derde van het aantal Joden in die tijd. De duivel gebruikte het Romeinse Rijk om zijn afschuwelijke plannen uit te voeren.

In Openbaring 13 wordt een beest ook met zeven koppen en tien hoorns beschreven dat uit de zee komt. Vanuit Daniël 7:23 kunnen we begrijpen dat het hier om een koninkrijk gaat en omdat volgens Openbaring 13:2 dit beest bestaat uit elementen van een panter, beer en een leeuw, moeten we concluderen dat dit het vierde ongespecificeerde beest/koninkrijk is van Daniël 7, omdat de eerdere drie, een leeuw, beer en panter betroffen (Daniël 7:4-6). In Daniël gaat het om het Romeinse Rijk.

Ook de specificatie in Openbaring 17:9-10 van wat die koppen zijn (heuvels en koningen) en dat een prostitué dit beest berijdt (godin-hoer Roma) geeft aan dat het om het Romeinse Rijk gaat met als zesde heerser Nero.
In Openbaring 13:2 krijgt het beest uit de zee (het Romeinse Rijk) de kracht, de troon en de macht van de draak. En dus zullen we moeten concluderen dat dit kwaadaardige, monsterlijke rijk van de Romeinen, het instrument, ja zelfs de belichaming is van de duivel zelf. Dat de duivel net zoals het beest uit de zee, zeven koppen en tien horens heeft, geeft dit aan.

Nu hebben we sinds keizer Constantijn christen werd, geen last meer gehad van een koninkrijk dat werelddominantie en de uitroeiing van christenen en Joden tot doel had voor een periode in de orde van duizend jaar. Maar als dan in Openbaring 20:7 de duivel losgelaten wordt, dan zal hij de volken verzamelen en inspireren, zoals hij dat indertijd bij het Romeinse Rijk ook gedaan heeft. Enerzijds wordt de duivel Gog genoemd, anderzijds kunnen we op onze vingers natellen dat het nu dan OOK om echte duivelse koninkrijken en leiders op aarde moet gaan.
En wat doen zij? Zij omsingelen de legerplaats van de heiligen en de geliefde stad. Dat kan je op twee manieren opvatten: ze vallen christenen, zowel als Joden aan, geestelijk, zowel als fysiek.

Gog en Magog worden genoemd in Ezechiël 38 en 39. Daar verleidt God de zich in het uiterste Noorden bevindende leider Gog van het rijk Magog (Rusland) om samen met een coalitie van bondgenoten, waaronder Perzië (Iran) en Gomer/Beth-Togarma (Turkije), Israël aan te vallen. Om zich echter volledig stuk te lopen in hun demonische ambities. Het is voor het eerst in de geschiedenis dat Rusland - door zijn aanwezigheid in Syrië - troepen heeft die direct grenzen aan Israël. Het is uitermate opmerkelijk dat een profetie die zo’n 2.500 jaar geleden opgeschreven is een politieke situatie beschrijft, die we vandaag de dag voor onze ogen zien ontvouwen.

Met de opkomst van atheïsme is de ‘duizend’jarige bloeiperiode van het Christendom ten einde gekomen. Met de komst van Hitler is een kortstondige¹ directe vernietigingsaanval op de Joden ingezet. Hitler faalde, maar zijn gedachtegoed leeft nog steeds voort in een groot deel van de Arabische wereld die de vernietiging van alle Joden ten doel heeft.

Wij leven in de tijd dat de duivel weer is losgelaten en bezig is om de volken te verzamelen om Joden en christenen uit te roeien, geestelijk dan wel fysiek.
Maar net zoals hij daar in de eerste eeuw ook niet in geslaagd is, zal hij daar nu ook NIET in slagen.

EN... we mogen weten dat dit razen de LAATSTE keer is dat hij zo tekeer mag gaan.

 

Zo, dat moest ik even kwijt.

---

¹  Voor slechts één uur, zie Openbaring 17:12.

060 - God heeft lang geleden al gesproken dat het huidige Juda vele volkeren zal verpletteren.

In de vorige blog heb ik uitgelegd hoe Micha 4:8 aankondigt dat de DOCHTER van Sion en Jeruzalem de ‘heerschappij van vroeger’ terug zullen krijgen. Het natuurlijke Sion/Jeruzalem is de dochter van het hemelse Sion/Jeruzalem. Dat gaat dus over natuurlijk Juda dat in 1948 weer een natie werd. Daarom is het interessant om Micha eens verder te lezen.

Micha 4:9 Nu, waarom slaat u zo'n luid alarm?
Is er geen Koning onder u?
Is uw Raadsman omgekomen,
dat smart u aangegrepen heeft als van een barende vrouw?

Vers 8 keek vooruit. Vers 9 gaat weer terug naar het moment waar Micha 4 over ging namelijk dat het Woord van de Heer vanuit Jeruzalem zal uitgaan (einde vers 2) en Jahweh ZELF Koning zal zijn op de berg Sion (hier dus GEEN dochter van Sion!). Dit is ronduit Messiaans op te vatten. God zal Zelf in de persoon van Jezus Messias naar Israël toekomen en het Davidische Koningschap opeisen om Koning te worden in het nu nog hoofdzakelijk geestelijke Koninkrijk van God.

In vers 9 wordt er dan alarm geslagen. De retorische vraag wordt gesteld waar hun Koning is. Tja, die Raadsman hebben ze zelf omgebracht en dat roept de grootst mogelijke ellende over hen af. Dit is een hint naar de verwoesting van Jeruzalem in het jaar 70. Kijk maar:

10 Krimp ineen en schreeuw het uit,
dochter van Sion, als een barende vrouw,
want nu moet u de stad uit
en in het open veld wonen.
U zult tot in Babel komen.

Merk op dat nu WEL weer dochter van Sion genoemd wordt. Het natuurlijke Juda moet de stad verlaten en in open veld wonen. Dat is niet in een beschermde stad, maar in de diaspora, de tijd dat Juda onder de volken leefde en geen eigen natie of regering had.

Ja maar, er staat Babel. Het gaat over de Babylonische ballingschap!

Toch niet. Want dit is een profetie waar de Messias aangekondigd wordt. De Babylonische ballingschap is allang voorbij en daarom slechts een waarschuwing. Na 70 jaar konden ze al weer terugkeren. Maar als daar door volgende generaties geen blijvende les uit geleerd wordt, dan zal het nog erger worden. Babel is daarmee de geestelijke stad van het kwaad, zoals Jeruzalem de geestelijke stad van Gods heil is. En als zodanig kan het ook op Rome slaan¹.

Daar zult u gered worden,
daar zal de HEERE u verlossen
uit de hand van uw vijanden.

En toch zal God Juda redden uit de diaspora. Net zoals God Juda uit Babel terugbracht, zo zal God hen bewaren onder de volken. Dit is dus WEER een hint naar 1948.

11 Nu verzamelen zich tegen u
vele afgodenvolken.
Zij zeggen: Laat haar ontheiligd worden,
en laten onze ogen Sion aanschouwen.
12 Zíj echter kennen de gedachten van de HEERE niet.
Zij begrijpen Zijn raadsbesluit niet:
dat Hij hen bijeengebracht heeft als graanschoven op de dorsvloer.
13 Sta op en dors, dochter van Sion,
want Ik zal uw hoorn van ijzer maken
en Ik zal uw hoeven van brons maken,
en u zult vele volken verpletteren²
en Ik zal hun winstbejag met de ban slaan: het is voor de HEERE,
hun vermogen is voor de Heere van heel de aarde.
14 Nu, groepeer u, dochter van de strijdbende!
Zij gaan een belegering tegen ons opzetten.
Zij zullen met een stok
de rechter van Israël op de kaak slaan.

Merk op dat het WEER over de dochter van Sion gaat, het natuurlijke Juda. Er is GEEN ENKELE periode geweest in de geschiedenis van Israël/Juda na David, waarin VELE afgodenvolken tegen hen optrekken en Juda hen TOCH telkens overwon. Behalve dus sinds 1948. Wij zien daarom Micha 4:13 dagelijks voor onze ogen gebeuren en vervuld worden. En ten diepste is het de Rechter van Israël waar de volken tegen te hoop lopen.

 

Zo, dat moest ik even kwijt.

---

¹           Zie 1 Petrus 5:13 bijvoorbeeld. Of Openbaring 17:5.

²           Zie afbeelding.

059 - Waar staat de oprichting van de staat Israël in 1948 aangekondigd in de Bijbel?

In Handelingen 1:6 vragen Jezus’ leerlingen Hem: “Heere, zult U in deze tijd voor Israël het Koninkrijk weer herstellen?” Jezus antwoordt dan niet dat daar geen sprake van is, omdat Hij nu het eeuwige Koningschap van David op Zich genomen heeft. Hij zegt: “Het komt u niet toe de tijden of gelegenheden te weten die de Vader in Zijn eigen macht gesteld heeft”. Ofwel: dat zal nog wel een keer gebeuren, maar jullie hoeven niet te weten wanneer.

Dat idee van een hersteld koningschap voor Israël komt bij Micha 4:8 vandaan. Maar om dat vers te begrijpen, moeten we even door heel Micha 4 heen.

Micha 4:1 Het zal echter in het laatste der dagen geschieden
dat de berg van het huis van de HEERE
vast zal staan als de hoogste van de bergen,
en dat hij verheven zal worden boven de heuvels,
en dat de volken ernaartoe zullen stromen.

Voor alle duidelijkheid: God profeteert niet over de hoogte van bergen. Het moet Messiaans opgevat worden. Met de komst van Jezus Messias breekt de ‘eindtijd’ aan, de laatste fase in de wereldgeschiedenis. Hij zal een tempel bouwen van levende stenen uit alle volken. In vers 2b gaat uit Sion de wet en “het woord van de Heere uit Jeruzalem”. Het Woord van God zal uit Jeruzalem gaan. Ook dat is een verwijzing naar Jezus Messias.

Dan worden zwaarden tot ploegscharen omgesmeed in vers 3 en leren volken de oorlog niet meer. Sommigen zullen zeggen dat dat nog niet zover is. Maar in het Koninkrijk van God is dit al wel zo. In het koninkrijk van God is er vrede tussen Joden en Arabieren, tussen Russen en Oekraïeners, tussen Nederlanders en Duitsers enzovoorts. Waar dit niet zo is, is het Koninkrijk van God niet.

In vers 6 verzamelt God (dat is dus in de persoon van de Messias) al de kreupele mensen uit de afgodenvolken die God gestraft had.

In vers 7 verklaart God dat HIJZELF de Eeuwige Koning zal zijn. En dat terwijl God aan David het eeuwige koningschap belooft had (2 Samuël 7). Met andere woorden: God zal ZELF de eeuwige Nazaat van David zijn die dat beloofde koningschap op Zich neemt in de persoon van Jezus Messias.

En dan komt vers 8:

Micha 4:8 En u, Schaapstoren¹,
Ofel burcht² van de dochter van Sion, naar u zal gaan,
ja, naar u zal komen de heerschappij³ van vroeger,
het koningschap⁴ van de dochter van Jeruzalem.

Nu is het zo dat hier heel specifiek de dochter van Sion en Jeruzalem genoemd wordt. De betekenis daarvan is dat Sion en Jeruzalem vaak geestelijk opgevat moeten worden, wat in het Nieuwe Testament het Koninkrijk van God en het hemelse Jeruzalem zijn gaan heten. De ‘dochter van’ betreft dan de fysieke berg en stad. In het Joodse denken kan een deel voor het geheel staan. De dochter van Sion en Jeruzalem staan daarmee dus voor het natuurlijke Joodse volk. En de Schaapstoren wordt uitgekozen vanwege de betekenis, maar staat uiteindelijk ook als deel voor het geheel.

Wat hier daarom met zoveel woorden staat, is dat het natuurlijke volk van Israël/Juda, kort nadat het als een schaap gewassen en ter slachting gebracht is, haar macht en heerschappij weer terug zal krijgen.
En dat is dus precies drie jaar na de Holocaust in 1948 gebeurd.
(De terugkeer uit Babel telt als zodanig niet, want Juda is daarbij vrijwel altijd een provincie of vazalstaat geweest van overheersende mogendheden.)

Zo, dat moest ik even kwijt.

 

---

¹  De Schaapstoren is op de plek waar nu de Leeuwenpoort is ten noordoosten van de tempelberg naast de poel van Bethesda. Dit was de plek waar schapen Jeruzalem binnengebracht werden om gewassen te worden voordat ze geofferd werden.

²   Ofel is de naam van de berg waar het paleis van David op stond ten zuidoosten van de tempelberg. Maar de naam Ofel betekent burcht en dat lijkt een betere vertaling in dit verband.

³  Het woord voor heerschappij kan ook bestuur, regering, macht, autoriteit betekenen.

⁴  Het woord voor koningschap kan ook meer algemeen heerschappij betekenen.

042 - Voor wie het nog niet doorheeft: WOIII is al begonnen.

Het hele westen - dat wil zeggen Europa, Oost-Europa, de VS, Australië, Japan enzovoorts - steunen de Oekraïne in hun verzet tegen de Russische invasie en annexatie. Wij sturen allemaal wapens en munitie die kant op en trainen hun soldaten. Aan de andere kant steunen China, Noord-Korea en Iran Rusland.
Ofwel: de democratieën van deze wereld zijn in oorlog met de autocratieën. Deze oorlog wordt vooralsnog alleen maar op het grondgebied van de Oekraïne uitgevochten. Het is voorlopig nog een proxy-oorlog, de betrokken partijen laten het anderen voor zich uitvechten.

7 Oktober is echter een keerpunt. Hamas viel Israël aan, vermoordde 1400 mensen en kidnapte 240 mensen. Dit was de grootse moordpartij of pogrom op Joden sinds WOII. Dat wakkert de hoop bij hen aan dat dit vaker kan gebeuren.

Maar dat niet alleen. Het ging gepaard met een psychopathische, sadistische, demonische wreedheid, die die van de Nazi’s en ISIS overtrof. Niet qua aantal, maar wel qua sinistere luguberheid.
Ik heb eerder al een opsomming gegeven van de zaken die Hamas deed. Ik heb inmiddels NOG ergere dingen gezien, die ik eigenlijk niet eens durf op te schrijven, dus je bent gewaarschuwd. Maar het moet maar.

• Ik heb de telefoonconversatie gehoord van een jongen die zijn ouders belt om te vertellen dat hij eigenhandig tien Joden vermoord heeft. Zijn vader en moeder zijn dolblij en feliciteren hem. Zijn moeder vraagt of hij nu terugkomt, maar hij zegt dat hij nog niet klaar is.
• Ik heb het getuigenis gehoord van een medisch medewerker die hielp bij het opruimen van de lijken, dat zij een verkoolde baby gevonden hadden in een oven, waarvan het verwarmingselement aan het lichaam kleefde.
• Ik heb een video gezien waarin een man levend gevild werd. Ja, je leest het goed, het staat zelfs nog op mijn harde schijf. Hij ligt op het onthoofde lichaam van een ander met een afgesneden ledemaat naast zijn hoofd. Hij krijgt klappen in zijn gezicht om hem bij de les te houden, terwijl met een mes de spieren en huid van zijn borst eraf gesneden wordt. Zijn kloppende hart is zelfs zichtbaar tussen zijn ribben door.

Ik kan niet eens geloven dat ik dit schrijf, zoals jij niet kan geloven dat je dit leest. We zijn in een andere realiteit belandt. Tot nog toe probeerde het kwaad altijd in het verborgene te opereren. De Nazi’s probeerden zelfs nog hun daden te verbergen. Nu leven we echter in een tijd waarin het allergruwelijkste kwaad zichzelf filmt en dat de wereld instuurt met de bedoeling om openlijk en door zoveel mogelijk mensen gezien te worden. Met de bedoeling om te traumatiseren. Met de bedoeling om intense haat aan te wakkeren en dat mensen overmand worden door de wreedheid.
Dat is een keerpunt.

Heel Israël is getraumatiseerd. Iedereen daar heeft PTSD op het moment. Israël zal niet meer hetzelfde zijn. Dat is een keerpunt.

Het tegenoffensief van de Oekraïne heeft, zoals het er nu voorstaat, gefaald. Rusland heeft er nu alle baat bij dat de aandacht van de Oekraïne afgeleid wordt, zodat het zijn veroveringen kan consolideren, zijn wonden kan likken en zich voor kan bereiden op een volgende fase. Dit gaat nog jaren duren. Dat is een keerpunt.
Maar Poetin heeft er ook baat bij dat het conflict met het Westen zich uitbreidt. Hamas strijders gebruiken onder andere Kalashnikovs en gebruiken drone-technieken uit de Oekraïne-oorlog. Rusland heeft Hamas dus ook geadviseerd, getraind en bewapend. Rusland kiest zelfs openlijk voor Hamas. Dat is een keerpunt. 

De snelheid waarmee het sentiment in de wereld omslaat van verbijstering naar puur antisemitisme en ontkenning is verbazingwekkend. Honderdduizenden demonstreren VÓÓR Palestijnen/Hamas in Londen, Berlijn, New York, Washington. WAAAT? Dat is een keerpunt.

Links is zo extreem geworden dat ze zelfs Hamas verdedigen. Drie demonische krachten - extreem links, extreem rechts en extreem islam - kunnen elkaar nu vinden in hun antisemitisme (zie Openbaring 16:13-14). Dat is een keerpunt.

Op een bepaald moment moet Poetin zich gaan realiseren: als ik Israël aanval - direct of indirect - zal de GEHELE moslimwereld (op een paar gematigde, verstandige mensen na misschien) mij als een held beschouwen. Hij zal dan in staat zijn om miljoenen fanatieke strijders te mobiliseren die maar al te graag de VS en het Westen een grote slag toe willen brengen en niet bang zijn voor de dood. Wat zal hij DAT graag willen!

Dus daarom zeg ik: WOIII is al begonnen, maar de meeste mensen hebben het nog niet door.

 

041 - Wat is de Bijbelse betekenis van de aanval van en oorlog met Hamas

Bij elke ramp en oorlog in de wereld vragen wij ons af of dit het einde is en wat Gods plan is. Dus laten we dat ook nu maar doen.

Laten we allereerst even duidelijk stellen dat God een plan heeft met het volk van Juda en het land Israël. Vlak voordat Jezus weggaat van deze aarde, vragen Zijn leerlingen hem: “Heere, zult U in deze tijd voor Israël het Koninkrijk weer herstellen?”
Het antwoord van Jezus is niet: nee, dat gaat niet gebeuren. Ook niet: nee, dat moet je voortaan geestelijk zien. Ook niet: de Kerk vervangt Israël vanaf nu. Hij zegt: Het komt u niet toe de tijden of gelegenheden te weten die de Vader in Zijn eigen macht gesteld heeft.
Ofwel: nee, dat gaat niet NU gebeuren, maar het is niet nodig dat jullie weten wanneer dat WEL gaat gebeuren.
Er gaat dus nog een moment komen dat het koningschap van Israël/Juda, hersteld wordt. Fysiek is Juda al teruggekeerd naar het land Israël. De geestelijke terugkeer moet nog grotendeels gebeuren. Misschien dat de huidige omstandigheden daarbij zelfs zullen helpen.

God heeft het volk van Juda bijna twee millenia lang bewaard, terwijl het verspreid onder de volken leefde. Er is geen enkel volk op aarde dat zijn identiteit voor zo lang kan behouden. Dat is daarom alleen al een wonder van God.

Nu is het zo dat de duivel in grote lijnen het plan van God kent. Daarom poogde hij Jezus als kind te vermoorden met Herodes als instrument. Zo wil hij Gods plan dwarsbomen. Maar dat was niet gelukt.
De duivel kreeg het voor elkaar dat Jezus Messias vermoord werd. Maar God veranderde het dieptepunt van de mensheid in een overwinning voor iedereen die het wil aanvaarden.
Toen probeerde de duivel de Joodse volgelingen om te brengen door ze te vervolgen. Ook dat lukte niet. Uiteindelijk gebruikte de duivel het Romeinse leger om Jeruzalem met de grond gelijk te maken en alle Joden in de stad en hen die voor het Pascha daar naar toe gekomen waren uit te moorden. Dat was het einde van Israël als natie. Maar de volgelingen van Jezus die naar Hem geluisterd hadden, waren gevlucht uit de stad en ontkomen (Lukas 21).
Toen poogde de duivel deze christenen te vervolgen en uit te roeien, maar ook dat lukte niet.
Deze gang van zaken is beschreven in het beeld van de Vrouw en de Draak in Openbaring 12.

Nadat keizer Constantijn christen werd, stopte de vervolging en ontstond er een ongebreidelde bloeiperiode van het christendom, waarin zij zelfs wereldlijke macht kregen - met alle bijkomende problemen van dien. In Openbaring 20 wordt deze periode ‘de gebondenheid van de duivel’ genoemd.

In 1695 was ‘Palestina’ een leeg land. In Gaza woonden ongeveer 500 mensen, waarvan de helft Joden en de helft christenen. De moslims die in het land woonden waren voornamelijk bedoeïenen. Alleen in Nablus woonden een 120 Moslims, samen met 70 Samaritanen.¹

Vanaf 1917 is de terugkeer van Joden naar ‘Palestina’ begonnen. Volgens Openbaring 17 zou er nadat het Romeinse Rijk (het zevenkoppige beest) verdwenen was nog een keer kortstondig (voor een uur) een vergelijkbaar Rijk opstaan. Met het rijk van Hitler en in de Holocaust heeft de duivel wederom gepoogd definitief af te rekenen met het Joodse volk, om zo WEER te proberen Gods plannen te dwarsbomen. Dit versnelde alleen maar het proces van terugkeer naar Israël.

Maar nu moet je niet denken dat de duivel het er bij laat zitten. Hij zal BLIJVEN proberen Israël te vernietigen en de Joden uit te moorden. Het instrument daartoe is nu niet Haman in het Perzische Rijk van Esther, ook niet Titus van het Romeinse Rijk, ook niet Hitler van het zogeheten Derde Rijk. Het zijn de extremistische moslims van Hamas, Hezbollah, Assad, Iran. De retoriek van Erdogan duid erop dat hij er ook graag bij aan wil sluiten. En Putin - via Noord-Korea gesteund door China - spint garen bij zoveel antisemitisme in de wereld en steunt conflicten en terrorisme over de hele wereld, omdat het de benzineprijs hoog houdt en het wapens verkoopt.

Wij zien daarmee voor onze ogen de politieke coalitie steeds verder vorm krijgen die in Ezechiël 38-39 beschreven staat en waar Openbaring 20 naar verwijst.

Wij leven in de tijd waarin de duivel al lang en breed losgelaten is en de voorbereidingen voor de Laatste Oorlog getroffen worden. Hij is de volken aan het verzamelen voor zijn laatste aanval op Christendom zowel als Israël.
Maar (spoiler alert) ook nu zal hij uiteindelijk NIET slagen.

Openbaring 20:9 En zij kwamen op over de breedte van de aarde, en omsingelden de legerplaats van de heiligen en de geliefde stad. Maar er daalde vuur van God neer uit de hemel en dat verslond hen. 10a En de duivel, die hen misleidde, werd in de poel van vuur en zwavel geworpen

Is dit nu al die Laatste Oorlog? Misschien. Als alles nu verder escaleert en elke autocratie op aarde zijn kans schoon ziet...

Of misschien is dit de opmaat naar die laatste oorlog en krijgen we nog een aantal jaren tijd.

---

¹  Zoals beschreven in het boek “Palestina ex Monumentis Veteribus Illustrata”. Zie https://www.reddit.com/r/IsraelPalestine/comments/17jrprf/palestine_described_in_1695_from_the_book/