057 - Mijn pogingen om zelf fossielen te maken.

Aangezien ik in een oud huis woon, naast een huis met studenten, krijg ik regelmatig bezoek van kleine, grijze, ongenode gasten. De meest effectieve manier om deze te vangen, is gebleken te zijn dat ik een valletje zet voor de spleet waar ze vaak doorkomen. De enige weg is over het valletje te gaan. Ik hoef dan niet te prutsen met pindakaas, kaas of brood dat na een tijd gaat schimmelen en zo.

Nou heb ik in de tijd dat ik mijn boek Degeneratie, het einde van de evolutietheorie schreef eens het idee gehad om zelf fossielen te proberen maken. Fossielen worden veel in kalksteen gevonden en kalk kan in zekere mate oplossen in water, afhankelijk van de zuurgraad. Dus waarom niet zelf eens een muis begraven in een kunstmatige sedimentaire laag die hard wordt en na dertig jaar dan kijken hoe het ervoor staat?

En dus heb ik eens een keer een groot stuk kalksteen meegenomen uit een groeve uit Limburg waar ik fossielen had gezocht. Ok, wat is de chemische formule om kalksteen op te lossen in water? En wat om dat proces dan weer omgekeerd te doen? En hoe krijg ik dan zoveel kalksteen dat ik de muis erin kan begraven?
Ik geef onmiddellijk toe dat het me te ingewikkeld was en het heb opgegeven. Aangezien dit een wat ongewoon experiment is, is het heel erg moeilijk om de juiste informatie te vinden van hoe je zoiets aan moet pakken. Wel heb ik ooit een keer een dode kikker voor lange tijd in een plastic bakje met dekseltje (van boter) buiten bewaard. Om veel later te constateren dat het simpelweg uitdroogt en mummificeert. Dus zoiets zal voor een deel ook met dieren die in sedimenten begraven worden gebeuren. Waarna ze langzamerhand mineraliseren.
Ik weet het, ik ben een beetje vreemd af en toe.

De reden waarom dit interessant is, is omdat er vandaag de dag eigenlijk geen sedimentaire fossielen van moderne planten of dieren ontstaan. Ik bedoel: wanneer wordt nou een hele kudde olifanten in de modder begraven, zodat het kan fossiliseren in een aardlaag? Zoals we namelijk vele massagraven van dinosauriërs en andere dieren hebben. Er wordt altijd gezegd dat fossilisatie miljoenen jaren duurt. Maar dat wordt alleen gezegd omdat de theorie dat voorschrijft. Niet omdat we dat experimenteel bevestigd hebben. En omdat fossilisatie veronderstelt wordt zo ontzettend veel langer dan een mensenleven te duren, gaat ook niemand zo’n experiment opzetten.
Maar nieuwsgierig als ik ben, zou ik toch wel eens willen weten hoe snel dat zou kunnen gaan.

En dus bedacht ik me laatst, toen er weer eens een ongenode gast het loodje gelegd had, dat ik chatgpt misschien wel zou kunnen bevragen over hoe ik dat aan zou kunnen pakken. En voila! Chatgpt vertelt mij met een beetje doorvragen, dat als je soda met gips vermengd in water, er dan een chemische reactie plaatsvindt waarbij calciumcarbonaat (CaCO₃) ontstaat. En calciumcarbonaat is een ander woord voor kalksteen.
Soda is gewoon bij de supermarkt te krijgen en gips bij de bouwmarkt. Dus nu zit er een volledig van de buitenlucht afgesloten muis ingekapseld in een steenhard geworden mengsel van kalksteen en natriumsulfaat (een zout dat het bijproduct van de reactie is). In de natuur zal zo’n reactie van soda en gips niet plaatsgevonden hebben. Maar ik heb nu wel op een kunstmatige manier mogelijke omstandigheden nagebootst van snelle begraving van een organisme in kalksteen, zoals we vandaag veel fossielen vinden.
Ik ben van plan familieleden van de illegale bezoekers eenzelfde lot toe te bedelen. Ik zal dan wat variëren met de ingrediënten want chatgpt wist me te vertellen dat als ik silica (zand) toevoeg, mineralisatie waarschijnlijk sneller zal gaan. En misschien hebben jullie als lezers ook nog wel suggesties van wat ik zou kunnen doen?

Dat is ook de reden waarom ik dit überhaupt vertel. Ik leef misschien nog dertig jaar, maar misschien ook niet. Luther zou nog een boom planten als hij wist dat de Heer morgen terug kwam. Daarom start ik nog een wetenschappelijk experiment dat mogelijk decennia moet gaan duren. Maar als ik een dozijn van dit soort dingen heb, dan kunnen we elke tien jaar of zo er eens eentje openmaken om te kijken hoe het ervoor staat.

Mocht ik voortijdig overlijden, dan weet je dus wat die gekke bakjes zijn met cementachtige inhoud, die ergens op de binnenplaats liggen...

Voor wie het experiment zelf wil doen: gebruik 2 delen gips, 1 deel soda en voldoende water om er een papje of pasta van te maken. Of 2-4 delen zand, 1 deel gips, 1 deel soda en voldoende water.

Kom ik overigens net toevallig een bericht tegen dat Vivianiet een kristal is dat in dode dieren en mensen groeit... sic. Google het maar. Daarmee is eigenlijk al bewezen dat bepaalde kristallisatie heel erg snel kan plaatsvinden en geen miljoenen jaren nodig heeft.

 

Zo, dat moest ik maar even kwijt.

030 - Bewijs voor een WERELDWIJDE vloed is vrijwel overal op aarde te vinden (getest door AI)

Discussies met atheïsten over het ontstaan van de aarde zijn voor de meeste mensen net zoiets als je auto naar een garage brengen: jij hebt geen verstand van al die techniek, je moet maar geloven wat ze er allemaal over zeggen, maar je krijgt wel een enorme rekening gepresenteerd. Als je dan wilt weten waarom, dan krijg je een bla-bla verhaal van allemaal technische details, waar je bij af moet haken.

Dus laten we het nog eens een keer over fossielen en aardlagen hebben. Maar dan heel basic, zonder ons te verliezen in honderdduizend details, zodat we het overzicht niet kwijtraken.

Ten eerste: de continenten drijven
De buitenste korst van de aarde bestaat uit zwaarder basalt onder de oceanen, terwijl de continentale platen van lichter graniet gemaakt zijn. Deze korst drijft als het ware op de plastische, vervormbare asthenosfeer, dat is de buitenste laag van de aardmantel. Tussen de, laten we zeggen ‘vloeibare’ asthenosfeer en de aardkorst bevindt zich een laag hard, maar vanwege de hoge druk toch nog relatief flexibel peridotiet, dat weer zwaarder is dan basalt. Dit heet de lithosfeer. Zie afbeelding hieronder.

Bron: https://en.wikipedia.org/wiki/Asthenosphere#/media/File:Subduction-en.svg

Dit klinkt allemaal ingewikkeld, maar je kan het het beste vergelijken met een zware man (oceaanbodem) en een slanke vrouw (continenten) die op een waterbed liggen. Door het gewicht van de man komt de vrouw omhoog en boven het zeeniveau uit.

Ten tweede: er is tektonische activiteit
Ja, onder de korst is er hete, vloeibare magma, waardoor de continentale platen bewegen. Er ontstaat nieuwe oceaanbodem en de platen botsen op elkaar, dan wel drijven uit elkaar. Dat noemen we: tektonische activiteit. Daardoor is de geologische structuur uiteindelijk overal complex, maar dat doet niet af aan het basisprincipe dat de continenten van graniet ‘drijven’ op de zwaardere onderlaag en omhoog gehouden worden door de zware oceaanbodem.

Ten derde: aardlagen zijn door water afgezet
Aardlagen zijn sedimentaire afzettingen. Dat wil zeggen: ze worden afgezet door, in en onder water.  Lees dit nog een keer. Je hebt water nodig om ‘afzettingen’ te krijgen. In dat woord ’ afzetten’ zit opgesloten dat kleine deeltjes door WATER meegenomen worden en AFGEZET worden. Dat is neerstrijken, tot stilstand komen op de bodem. Grote deeltjes worden eerder afgezet, kleine deeltjes later. Daardoor krijg je lagen. Dat heet aardlagen. Ik herhaal: door/in/onder water afgezet. Dat kan door rivieren, meren, vloedgolven, zeeën en oceanen gedaan worden in oplopende volgorde van hoeveel sediment ze af kunnen zetten. Wind- en woestijnafzettingen komen procentueel heel weinig voor. Het grootste deel van de afzettingen zijn marien, dwz van zeeén en oceanen. 

Ten vierde: verstening vindt in sedimentaire afzettingen plaats
Versteende fossielen worden vrijwel alleen in sedimentaire aardlagen gevonden. Vulkanische as kan ook organismes bedekken en isoleren, zodat fossilisering optreedt, maar dat betreft zeldzame uitzonderingen. Je kan ook mummificering hebben als dieren in een moeras of teerput terecht komen, maar dat is geen verstening. Dus de overgrote meerderheid van de fossielen wordt in door water afgezette lagen gevonden.
En dat is volstrekt logisch. Verstening is geen natuurlijk proces dat onderdeel is van de normale kringloop van deze wereld. Normaal is dat dieren doodgaan en óf gegeten worden, óf verteren en vergaan. Verstening kan daarom alleen plaatsvinden als het organisme begraven wordt in sediment en van lucht en zuurstof afgesneden is. Dan vergaat het niet, maar kristalliseert het na verloop van tijd.
Dit is daarom een heel belangrijke clou: fossielen ontstaan in door water afgezette sedimenten.

Ten vijfde: op alle drijvende continenten zijn (mariene) sedimenten te vinden
Over vrijwel de gehele aarde liggen er BOVENOP de boven het zeeniveau uitkomende, DRIJVENDE continenten soms wel kilometers dikke mariene aardlagen met daarin versteende fossielen.

Er liggen overal op aarde mariene afzettingen bovenop de drijvende continenten.

Vraag je nu eens af: hoe kan dat? Hoe kan er bovenop de lichtere, boven de zeespiegel uitstekende continenten door oceaan- en zeeWATER afgezette aardlagen ontstaan. Het simpele antwoord is: omdat zij onder water hebben gestaan.¹

Volgende vraag: hoe kunnen de drijvende continenten onder water komen te staan? Het antwoord is: doordat de oceaanbodem door tektonische activiteit tijdelijk omhoog gekomen is en het water van de oceanen daardoor over de continenten spoelde.

Conclusie
De hele simpele, niet zo heel erg moeilijk te begrijpen conclusie is: overal op aarde hebben de continenten onder water gestaan. En daar waar zogenaamde rivier-, wind- en andere ‘land’-afzettingen zijn, kunnen deze getypeerd worden als tijdelijke kustgebieden, waar de werking van eb en vloed het landschap creëerde.

Ja maar, roepen de atheïsten dan, daar gingen miljoenen jaren overheen en soms stond het hier onder water en soms daar. Ja, ja. Dan hebben we dus HONDERDEN lokale oceaan-overstromingen gehad? Die kilometers dikke afzettingen op de continenten maakten, soms wel ter grootte van een half continent? Dan hebben de DRIJVENDE continenten maar liefst miljoenen jaren onder water gelegen, dan hier dan daar.

Laat ik het voor nu maar even zo stellen: als je die hele lange, vertroebelende tijdsfactor weghaalt uit de atheïstische leer van het ontstaan van de aardlagen, dan zie je een tijdelijke, door ongewone tektonische activiteit aangedreven, catastrofale, wereldwijde overstroming van al de continenten, waarbij massale sterfte van plant en dier IN WATER gebeurde, die in relatief korte tijd begraven en afgezet werden in sedimentaire aardlagen.

Sommige mensen zouden dat Noachs vloed noemen.

 

AI naschrift
Ik heb ChatGPT uiteraard niet kunnen overtuigen van het concept van Noachs vloed, omdat deze qua interne logica toch echt niet verder komt dan wat de ‘algemene consensus’ is. Toch heb ik bovenstaand gedachtegoed uitgebreid laten testen, waarbij ChatGPT regelmatig ‘zijn excuses maakte’ als ik op een inconsistentie wees. ChatGPT is wat dat betreft een soort vriendelijke atheïst, waarbij de emoties niet onmiddellijk hoog oplopen.

Zo blijft ChatGPT bijvoorbeeld voet bij stuk houden dat de immense Morrison Formatie (met massagraven van dinosauriërs) continentale (dat is niet door oceaan of zee veroorzaakte) afzettingen zijn, maar wél regelmatige 'mariene incursies' gehad heeft. Hoe zulk lokale incursies dan plaats zouden hebben moeten vinden bovenop de drijvende continentale platen, blijft een raadsel gehuld in een heleboel algemeen bla bla en herhalingen. Toen ik suggereerde dat ik ‘continentale afzettingen met regelmatige lokale mariene incursies’ een kustgebied zou noemen waar de getijden-werkingen van eb en vloed hun sporen achtergelaten hebben, werd grif beaamt dat dat het geval moest zijn geweest. Bij het zakkende water van de vloed (en het gelijktijdige omhoogkomen van het gebied door botsing van de platen) zijn ook zulke hooggelegen gebieden namelijk tijdelijk een dergelijk kustgebied geweest. Maar de conclusie dat dat met Noach te maken zou hebben, kan AI dus niet trekken, want zo is het niet getraind.

---

¹  Overigens zijn plaatjes met dwarsdoorsnedes van sedimentaire lagen die bovenop de continentale platen liggen, die zelf weer bovenop de aardkost drijven, nauwelijks tot niet te vinden. Je ziet óf schema’s van de aardkorst (zoals het plaatje van wikipedia), óf dwarsdoorsnedes van aardlagen. Zou je ze namelijk samen zien dan zou het meteen opvallen dat het raar is.