028 - Ik vroeg AI om de al dan niet historiciteit van de opstanding van Jezus te bespreken. Dit was het antwoord...

De opstanding van Jezus Christus is een van de belangrijkste gebeurtenissen in de christelijke geschiedenis. Het is de centrale gebeurtenis waarop het christelijk geloof is gebouwd en is al eeuwenlang een onderwerp van debat en controverse. Hoewel veel christenen geloven dat Jezus historisch uit de dood is opgestaan, hebben anderen de geldigheid van deze bewering in twijfel getrokken.

Het bewijs voor de opstanding van Jezus komt uit de verslagen in het Nieuwe Testament van de Christelijke Bijbel. De vier evangeliën, geschreven door Matteüs, Marcus, Lucas en Johannes, beschrijven allemaal de gebeurtenissen rond de opstanding van Jezus. Volgens deze verslagen werd Jezus gekruisigd en begraven in een graf, maar drie dagen later bleek het graf leeg te zijn en verscheen Jezus aan zijn volgelingen.

Naast de nieuwtestamentische verslagen zijn er ook buitenbijbelse bronnen die getuigen van het bestaan van Jezus en zijn kruisiging. Zo schreef de Romeinse historicus Tacitus over de kruisiging van Jezus in zijn Annalen, en ook de joodse historicus Josephus schreef over Jezus in zijn Antiquities of the Jews.

"Er zijn ook buitenbijbelse bronnen die getuigen van het
bestaan van Jezus en zijn kruisiging." 

Ondanks dit bewijs hebben sommige geleerden en sceptici de historiciteit van de opstanding in twijfel getrokken. Een argument tegen de opstanding is dat de verslagen in de evangeliën eenvoudigweg mythen of legendes zijn die door de vroegchristelijke gemeenschap zijn verzonnen om de reputatie van Jezus te versterken. Dit argument kan echter niet de dramatische verandering in het gedrag van Jezus' volgelingen na zijn dood verklaren. De discipelen, die eens bang en ontmoedigd waren, werden plotseling moedig en zelfverzekerd, zelfs ondanks vervolging en dood. Dit suggereert dat ze iets heel bijzonders hadden meegemaakt, zoals de opstanding van Jezus.

Een ander argument tegen de opstanding is dat het lege graf het resultaat zou kunnen zijn van een samenzwering of een vergissing. Sommige sceptici hebben gesuggereerd dat het lichaam van Jezus werd gestolen door zijn volgelingen, of dat de vrouwen die het lege graf ontdekten gewoon naar de verkeerde plek gingen. Deze verklaringen houden echter geen rekening met het feit dat de discipelen de opstanding niet verwachtten en aanvankelijk sceptisch waren toen ze erover hoorden. Bovendien is de bewering dat de vrouwen naar het verkeerde graf zijn gegaan onwaarschijnlijk, aangezien ze bij de begrafenis aanwezig waren en zouden hebben geweten waar Jezus werd begraven.

Jezus overwon de dood

Er zijn ook alternatieve verklaringen voor de opstanding die door geleerden zijn voorgesteld. Een van die verklaringen is de zwijmeltheorie, die suggereert dat Jezus niet werkelijk aan het kruis stierf, maar slechts flauwviel of in coma raakte. Volgens deze theorie werd Jezus later nieuw leven ingeblazen en ontsnapte hij uit het graf. Deze theorie geeft echter geen verklaring voor het feit dat Jezus voor zijn kruisiging zwaar werd geslagen en gegeseld, waardoor het onwaarschijnlijk was dat hij de beproeving had kunnen overleven.

"Een van de alternatieve verklaringen is de zwijmeltheorie."

Concluderend, hoewel de opstanding van Jezus Christus een onderwerp van discussie en controverse blijft, zijn er sterke aanwijzingen die de bewering ondersteunen dat Jezus historisch uit de dood is opgestaan. De verslagen in het Nieuwe Testament en de getuigenissen van vroegchristelijke ooggetuigen getuigen van de realiteit van deze gebeurtenis, en alternatieve verklaringen geven geen verklaring voor al het beschikbare bewijsmateriaal. Voor veel christenen is de opstanding een bron van hoop en inspiratie, omdat het de kracht van God toont om de dood te overwinnen en eeuwig leven te bieden aan iedereen die gelooft.

(De VOLLEDIGE bovenstaande tekst is gegenereerd door CHATGPT als antwoord op de vraag: bespreek of Jezus historisch is opgestaan of niet. Het is daarna vertaald vanuit het Engels naar het Nederlands.
Vervolgens gaf ik dit antwoord: Ik zou zeggen dat het feit dat er water en bloed uit de zij van Jezus kwam, nadat Hij met een speer was doorboord, een beter bewijs is van Zijn dood dan alleen geslagen en gegeseld te worden. Daarop kwam de volgende respons:)

Ja, je hebt gelijk. Het feit dat er water en bloed uit de zijde van Jezus kwam toen Hij met een speer werd doorboord, is een sterk bewijs van Zijn dood. Deze gebeurtenis wordt beschreven in het evangelie van Johannes, waar staat dat nadat Jezus gekruisigd was, een soldaat kwam en zijn zijde doorboorde met een speer, en "onmiddellijk kwam er bloed en water uit" (Johannes 19:34).

Dit detail is belangrijk omdat het een medisch feit is dat wanneer een persoon sterft, het bloed begint te stremmen of stollen en het serum zich scheidt van het bloed, wat resulteert in de vorming van een waterige vloeistof die serumtranssudaat wordt genoemd. Het feit dat er zowel bloed als water uit Jezus' zijde kwam, suggereert dat Hij al enige tijd dood was en dat het bloed al begon te stollen en het serum ervan was afgescheiden.

"Als bloed begint te stremmen of stollen vormt zich een waterige vloeistof dat
serumtranssudaat genoemd wordt."

Bovendien zou het feit dat Jezus werd geslagen, gegeseld en vervolgens gekruisigd een enorme stress op zijn lichaam hebben gelegd, en het is onwaarschijnlijk dat hij zo'n beproeving zou hebben overleefd. Medische experts hebben bevestigd dat het fysieke trauma dat Jezus zou hebben doorstaan, voldoende zou zijn geweest om Zijn dood te veroorzaken, vooral gezien het feit dat Hij al verzwakt was door de geseling en andere vormen van fysieke mishandeling die Hij had ondergaan voorafgaand aan de kruisiging.

Over het algemeen levert het feit dat er water en bloed uit Jezus' zijde kwam toen Hij met een speer werd doorboord, een sterk bewijs van Zijn dood op, en voegt het gewicht toe aan de bewering dat Hij historisch uit de dood was opgestaan. Deze gebeurtenis, samen met het lege graf en de ooggetuigenverslagen van de discipelen, levert overtuigend bewijs voor de realiteit van de opstanding en is een hoeksteen van het christelijk geloof.

 

Zo, dat moest de AI even kwijt.

027 - Wat heeft Petrus met de sleutels van het Koninkrijk gedaan?

In Mattheüs 16 zegt Jezus dat Hij Petrus de sleutels van het Koninkrijk van de hemel zal geven.

Mattheüs 16:18 En Ik zeg u ook dat u Petrus bent, en op deze petra (rots) zal Ik Mijn gemeente bouwen, en de poorten van de hel zullen haar niet overweldigen.
19 En Ik zal u de sleutels van het Koninkrijk der hemelen geven; en wat u bindt op de aarde, zal in de hemelen gebonden zijn; en wat u ontbindt op de aarde, zal in de hemelen ontbonden zijn.

Nou moet ik bekennen dat ik dit altijd een lastige tekst gevonden heb. Hoezo krijgt Petrus de macht om te binden en ontbinden? En wat betekent dat? Dat wij mensen kunnen vergeven, of ook niet? En dat dat dan in de hemel ook zo is? Is dit alleen maar waar voor Petrus, of geldt dit in Petrus voor ons allemaal op een bepaalde manier? En hoezo werd de kerk op Petrus gebouwd? Het lijkt er meer op dat de kerk door Paulus gebouwd werd. De naam van Petrus komt 56 keer voor in het boek Handelingen, die van Saulus 24 keer en Paulus 127 keer. Dat is samen drie keer zoveel. Petrus komt voor in de hoofdstukken 1 tot 15 en dan neemt Paulus het over vanaf de hoofdstukken 7 tot 28. Petrus heeft twee brieven geschreven, Paulus veertien.
Zonder Paulus bestond het Nieuwe Testament niet. Het lijkt er meer op dat de kerk door Paulus gebouwd is.
Dus wat betekent het dan dat Petrus de sleutels van het Koninkrijk kreeg en wat heeft hij ermee gedaan?

Zoals zo vaak is het antwoord te vinden in het Eerste Testament. In Jesaja 22 is een profetie te vinden over Eljakim, waarin in vers 22 inhoudelijk hetzelfde gezegd wordt, alleen in andere woorden. Maar we halen de hele profetie er even bij:

Jesaja 22:20 Op die dag zal het gebeuren
dat Ik Mijn dienaar Eljakim, de zoon van Hilkia, zal roepen.
21 Ik zal hem bekleden met uw gewaad,
hem uw gordel ombinden,
en uw heerschappij zal Ik in zijn hand leggen.
Hij zal als een vader zijn voor de inwoners van Jeruzalem
en voor het huis van Juda.
22 En Ik zal de sleutel van het huis van David op zijn schouder leggen.
Als hij opendoet, zal niemand sluiten.
Als hij sluit, zal niemand opendoen.
23 Ik zal hem als een pin vastslaan in een stevige plaats,
zodat hij een erezetel zal zijn voor het huis van zijn vader.
24 Dan zal men heel het gewicht van het huis van zijn vader aan hem hangen, de spruiten en de loten, al het kleine vaatwerk, van het vaatwerk van de schalen tot het vaatwerk van de kruiken toe.
25 Op die dag, spreekt de HEERE van de legermachten, zal die pin, vastgeslagen in een stevige plaats, weggenomen worden. Hij zal er afgehakt worden en vallen, en de last die eraan hangt, zal afgesneden worden, want de HEERE heeft gesproken.

In Jesaja 36 en 37 wordt Eljakim inderdaad hoofd van de hofhouding genoemd. Maar verder horen we niet meer over hem. Het zijn allemaal veel te grote woorden die over Eljakim uitgesproken zijn. Maar doordat Jezus dezelfde strekking over Petrus uitspreekt, mogen we dit als een profetie zien over Petrus. Het leven van Eljakim wordt gebruikt als een voorbeeld om over iets groters en in de toekomst te vertellen. En wat zien we dan?

• De sleutel van het huis van David... Voor Eljakim was dat vrij letterlijk. Voor Petrus is het huis van David, het huis/de tempel van de Zoon van David (zie vorige column).
• Petrus zal - ondanks zijn verloochening - vastgeslagen worden op een stevige plaats, zodat hij een erezetel zal zijn voor zijn hemelse Vader. Dit zien we gebeuren in Johannes 21:15-17 waar Jezus hem drie keer vraagt of hij van Hem houdt en Petrus in ere hersteld wordt.
• De HELE huishouding wordt aan hem gehangen. Voor Eljakim betekende dat uiteraard ook dat hij de afwas moest regelen en de zorg voor alle mensen had. Maar bij Petrus is het vaatwerk een beeld van mensen. Het hele volk dat God volgt, zal aan hem hangen.
• Die pin zal weggenomen worden... hier staat de dood van Petrus benoemd, zoals Jezus hem ook vertelt in de volgende verzen in Johannes 21:18-19.
• De last die eraan valt zal afgesneden worden... het huis van de Zoon van David zal afgesneden worden van het natuurlijke Juda. Hier wordt het schisma, de scheuring benoemd tussen de Kerk en Judaïsme.

Wat Petrus met de sleutels gedaan heeft, staat beschreven in Handelingen 10 en 11. Door de geschiedenis van de Romeinse hoofdman Cornelius heeft God Petrus gebruikt om de deuren van het huis van de Zoon van David - dat is het Koninkrijk van God - te OPENEN/ontsluiten/ontbinden voor de afgodenvolken. Daarna is Paulus door die door Petrus geopende deuren gegaan om gemeenten te stichten overal in het Romeinse Rijk.
En weet je nog (Hebreeën 3:6): Zijn huis... dat zijn wij. Daarom hangen wij allemaal aan de sleutelbos van Petrus.

 

Zo, dat moest ik even kwijt.

026 - Het huis dat God voor David bouwt

Profetieën nemen vaak lokale, plaatselijke gebeurtenissen als voorbeeld voor geestelijke waarheden, toekomstige zaken of juist ook Messiaanse dingen. Als zodanig zijn het vergelijkingen of parabels, maar niet op de manier zoals wij graag zouden willen. Namelijk dat er een verhaal verteld wordt en daarna de uitleg volgt. Het lokale en geestelijke of toekomstige staat vaak in één en dezelfde profetie door elkaar, alsof het één verhaal is. Dit wordt ook wel aangeduid als ‘profetisch perspectief’. Daarmee wordt bedoeld dat de profeet als het ware twee bergtoppen beschrijft alsof het er één is, terwijl het dal in tijd tussen die twee niet zichtbaar is. Dat is voor ons even wennen, want onze breinen zijn heel erg getraind in: schrijf-exact-wat-je-bedoelt-zonder-dubbele-bodems. Maar als je het eenmaal doorhebt, dan is het goed te herkennen.

De profetie die David krijgt als hij voor God een tempel wil bouwen, is een mooi voorbeeld daarvan. Het is te vinden in 2 Samuël 7. Te lang om hier helemaal te citeren, maar haal het er desnoods even bij.
David zit in zijn huis, terwijl de ark van God in een tent staat. David vraagt dan aan de profeet Nathan of hij voor God een huis mag bouwen. Het antwoord van God is dan van de orde: ha ha grapjas, denk jij dat jij voor Mij een huis van hout kan bouwen? Heb ik ooit tegen Israël gezegd dat ze dat moesten doen? Ik weet iets veel beters: IK ga voor JOU een huis bouwen!

2 Samuël 7:11b Ook maakt de HEERE u bekend dat de HEERE voor ú een huis zal maken.
12 Wanneer uw dagen voorbij zijn en u met uw vaderen ontslapen bent, zal Ik uw nakomeling na u, die uit uw lichaam voortkomt, doen opstaan en Ik zal zijn koningschap bevestigen.
13 Die zal voor Mijn Naam een huis bouwen, en Ik zal de troon van zijn koningschap voor eeuwig bevestigen.

Een tempel gemaakt van levende stenen

Nu zou je dit zo kunnen lezen, dat Salomo als nazaat van David een tempel zal maken en dat DAT het huis is dat God voor David bouwt. Zo begrijpen orthodoxe Joden het in ieder geval. Toch kan dat hier niet bedoeld zijn, want er staat dat nadat David ontslapen is er nog een nazaat van hem zal komen die het eeuwige Koningschap krijgt. Het natuurlijke koningschap van Juda is vanaf Zerubbabel uitgestorven. Salomo is daarom hoogstens een beeld en een voorbeeld van die latere Nazaat.
David begrijpt dat ook zo op die manier, want hij zegt:

2 Samuël 7:19 En dit was in Uw ogen nog gering, Heere HEERE, en U hebt ook nog over het huis van Uw dienaar gesproken tot in verre tijden; en dit overeenkomstig de wet van de mensen, Heere HEERE!

David begrijpt dat God niet spreekt over het heden en zijn al bestaande nazaat Salomo. God spreekt over een verre toekomst en een Nazaat die uit hem zal voortkomen ‘naar de wetmatigheid van de menselijke afstamming’. God spreekt over de Messias, waarvan wij inmiddels weten dat het Jezus is.
En door deze Messias... zal God dus voor David een huis bouwen!

Dit betreft voor alle duidelijkheid NIET het volk Israël, want, dat is het huis van Jakob. We spreken met ‘het huis van David’ over een koningshuis. Als het gaat om natuurlijke afstammelingen van David, dan moeten we concluderen dat we het zicht daarop TOTAAL kwijt geraakt zijn. Niemand weet meer met zekerheid wie een natuurlijke afstammeling van David is of niet. Zodanig zelfs dat orthodoxe Joden zo ongeveer zeggen: ach, God weet wel wie van David afstamt, dus als de echte messias opstaat, zal die wel van David afstammen.

Nee, het huis dat God voor David bouwt, is een tempel, zoals Salomo ook een tempel bouwde. David noemt die betreffende Nazaat van hem, door de Geest van God zelfs een Hoeksteen (Psalm 118:22). Is dat een hoeksteen gebakken van klei? Natuurlijk niet. Het is een levende hoeksteen. Daarom wordt de tempel die Messias Hoeksteen gaat bouwen voor David óók gebouwd van levende stenen (1 Petrus 2:4-5). Of zoals Hebreeën 3:6 zegt: Zijn huis zijn wij.

Daarom is ‘het huis van David’ uiteindelijk dus het huis van de Zoon van David, dat is de tempel gemaakt van levende stenen... dat zijn wij. Wij zijn koningskinderen.

 

Zo, dat moest ik even kwijt.

025 - Genesis 3 beschrijft OOK de val van de duivel

In Genesis 3 vinden we de geschiedenis van Adam en Eva in de Hof van Eden, die Gods gebod overtreden en daardoor hun eigen leven en dat van de hele mensheid in het soort van ellende storten dat wij nog dagelijks meemaken. Dit wordt ‘de zondeval’ genoemd.

Wat veel mensen niet doorhebben is dat niet alleen de val van de mens, maar ook de val van de duivel erin beschreven wordt. Openbaring 20:2 helpt ons om dat te begrijpen, want daar staat:

Openbaring 20:2 En hij greep de draak, de oude slang, dat is de duivel en de satan...

De oude slang, dat is de slang van Genesis 3. En net zoals de duivel niet echt een draak is, maar de draak een beeld is van de duivel, zo denk ik dat we ook mogen begrijpen dat de duivel geen slang is, maar de slang een beeld is van de duivel. Of om het anders te zeggen: het was de duivel die - waarschijnlijk gewoon als een engel - in de Hof van Eden was en hij wordt een slang genoemd zoals hij in Openbaring een draak genoemd wordt.

En dan wordt er van de oude slang of duivel gezegd dat hij “de listigste was onder alle dieren van het veld”. Met andere woorden: de duivel was de hoogste en slimste leider van al de engelen.
De geschiedenis eindigt voor hem echter met een vervloeking, waar er gezegd wordt dat hij “op zijn buik zal gaan en stof zult eten” zoals slangen nu eenmaal plegen te doen. De duivel begon als slimste, hoogste en hij eindigde als laagste in het stof. Met andere woorden: hij is van grote hoogte gevallen, naar grote diepte. Vaak veronderstellen wij dat de duivel al ergens vóór de schepping van de mens tot zonde gevallen was. Maar ik denk dat Genesis 3 dus ook de val van de duivel beschrijft.

En dat betekent dat het gesprek dat hij met Eva had, ook het moment is waarop HIJ tot zonde kwam. Het verleiden van Eva, was de zondeval van de duivel. Daarom noemt Jezus hem “mensenmoordenaar van het begin af” (Johannes 8:44).

Nu kan je je afvragen WAAROM deed hij dat? Wat voor belang had hij daarbij? Wat dacht hij daarmee te bereiken?

Ik denk dat de sleutel daarvan te vinden is in Hebreeën 1:14, waar van engelen gezegd wordt:

Hebreeën 1:4 Zijn zij niet allen dienende geesten, die uitgezonden worden ten dienste van hen die de zaligheid zullen beërven?

Het doel van engelen is om mensen te dienen en wel heel speciaal de kinderen van God. Verder zegt Job 38:7 dat toen de aarde gemaakt werd, de engelen erbij stonden te juichen en jubelen.

Dus ik stel me dat dan zo voor dat de leider van alle engelen mister morgenster Lucifer in eerste instantie zwaar onder de indruk was van de prachtige schepping die God aan het maken was en daarbij stond te jubelen. Dit alles zou nu OOK onder zijn verantwoordelijkheid vallen toch? Want hij was over allen aangesteld tot nu toe. Maar toen kwam hij erachter dat die schepping en die mensen niet HEM zouden dienen, maar dat hij en al de engelen deze zwakke mensen zouden moeten gaan dienen. Dat was andere koek!

 Als leider van alle engelen die mensen moest dienen, had hij kennelijk ook vrije toegang tot de Hof. Hij kwam erachter dat God een gebod gegeven had en de mens sterven zou als zij dit zouden overtreden. Toen moet er een boosaardig plan in zijn hart op gekomen zijn: als ik kan maken dat de mens gehoorzaam is aan MIJ en ongehoorzaam is aan God, dan worden zij ALSNOG mijn dienaars. Ik kan van hen slaven van de zonde maken en omdat zij dan sterven heb ik hen in een wurggreep waar zij niet uit kunnen komen. Zo kan ik toch over alles heersen en zet ik God buitenspel. Op die manier ben ik weldegelijk de god en vorst van deze wereld (zie Johannes 12:31).
Zo is hij de bedenker van het kwaad en de opstand tegen God geworden. Hij heeft het niet alleen bedacht, maar ook uitgevoerd. Hij heeft de mens verleid en misleid. Door te zondigen dienen wij hem.

Maar er was één ding waar hij geen rekening mee gehouden had! Dat er namelijk eens een nieuwe Morgenster zou komen die WEL bereid zou zijn om de mens te dienen in plaats van om gediend te worden (Markus 10:45). Deze Nazaat van de vrouw zou hem de kop zou vermorzelen, zou een einde maken aan zijn heerschappij en zou een nieuwe schepping in ons tot stand gaan brengen, zodat wij op een dag tot ons oorspronkelijke doel van God zullen komen. Zodat wij op een dag wakker zullen worden op een nieuwe aarde met een nieuwe hemel zonder zonde, dood en van hemelhoog gevallen slangen en draken die ons verleiden, misleiden en ons verderf op het oog hebben om zelf te kunnen heersen. 

 

Zo, dat moest ik even kwijt.

024 - Wanneer moet je de Bijbel letterlijk nemen en wanneer niet?

In het Westen heeft er een verwetenschappelijking van het denken plaatsgevonden. Alleen dat wat je ziet, dat wat je kan waarnemen en dat wat met experimenten herhaald en bewezen kan worden is waar. Dat ging gepaard met een ontmythologisering van het religieuze denken. Wonderen bestaan niet en verhalen in de Bijbel zijn net zulk soort mythes als alle afgoden-religies uit het verleden, zoals Thor als god van de donder en zo. De evolutietheorie is in belangrijke mate het voertuig geweest waarmee atheïsme aan de wereld verkocht werd en wordt, omdat het in regelrechte tegenspraak is met een letterlijke interpretatie van Genesis. 

Daarop is in de protestants kerken een stroming ontstaan van de kritische benadering, die wel ‘moderne theologie’ of ‘vrijzinnigheid’ genoemd wordt. Deze zegt in feite dat de Bijbelse geschiedenis niet echt zo gebeurd is, maar dat de verhalen nog steeds wel hun waarde hebben vanwege hun betekenis. Verhalen met moralen dus. Of mooie sprookjes. Ofwel: we moeten dat allemaal als beeldspraak begrijpen.
Het humanisme heeft zelfs alle religiositeit losgelaten en probeert alleen nog maar een goede moraal van medemenselijkheid over te houden. Maar zowel vrijzinnigheid als humanisme zijn bootjes die stuurloos dobberen op de oceaan van allerhande filosofieën en gedachtegoed omdat ze het anker losgelaten hebben. En zo kunnen deze op den duur toch gemakkelijk afdrijven naar allerlei extremismen en naar van alles wat God verboden heeft. Want als de Bijbelverhalen alleen maar beeldspraak zijn, dan kan je er op een bepaald moment alles wel in zien en van maken. 

Als een tegenreactie op deze ontwikkelingen is het Evangelicalisme ontstaan. Je zou dit als een soort herontdekking van de Bijbel kunnen zien en een afzetten tegen de verinstitutionaliseerde kerken die collectief worstelden met de ontmythologisering door de academische wereld en zich vaak door haar lieten overmeesteren. Evangelische gemeenten ontstonden overal en nergens, waren onafhankelijk en zeiden bijvoorbeeld: wij willen zijn zoals de eerste kerk in Handelingen was. Dat sprak een groot teleurgesteld en op de kerk afgeknapt publiek aan. Het was een frisse wind die door het christelijke landschap waaide en de bootjes van velen weer terugbracht in de veilige haven van authentiek christendom.

Als het gaat over de manier van Bijbellezen, dan was en is de houding totaal het tegenovergestelde van het vrijzinnige alles-is-beeldspraak: je moet namelijk zoveel mogelijk letterlijk nemen. Nou is dat best lastig, want er staat nu eenmaal veel beeldspraak in de bijbel. En dus werd het de volgende regel: als je een tekst letterlijk KAN nemen, dan MOET je het ook letterlijk nemen. 

Dat klinkt aardig, maar toch ontstaat daardoor een merkwaardig fenomeen. Namelijk dat de mate van geloof van iemand zo ongeveer recht evenredig is met de mate waarin iemand teksten letterlijk durft te nemen of niet. Hoe letterlijker je de Bijbel neemt, hoe groter je geloof. Hoe meer beeldspraak je denkt te zien, hoe afvalliger je bent. Maar het hangt dan eigenlijk van je voorstellingsvermogen af, hoe goed gelovig je bent. Als je bijvoorbeeld gelooft dat Jeruzalem eens letterlijk de hoogste berg in de omgeving zal zijn (Micha 4:1) dan heb je een echt en groot geloof. Als je zegt dat het overdrachtelijk bedoeld is, dan ben je maar een kleingelovige, of zelfs een afvallige.
Als je letterlijk gelooft dat de Dode Zee eens vol met levende vissen zal zijn, zodat er weer gevist kan worden (Ezechiël 47), dan zit het goed met je geloof. Als je zegt dat het beeldspraak is voor de vissers van mensen die de Messias zal aanstellen, dan is dat eigenlijk fout.
Zo moet je ook letterlijk geloven dat eens een wolf bij een lam zal neerliggen (Jesaja 11) en mag je in dieren geen voorstellingen van bepaalde typen mensen in zien (Paulus was een wolf die lammeren is gaan hoeden), zoals schapen dat toch ook zijn.
Komt er letterlijk levend water uit het tempelhuis dat gaandeweg steeds meer wordt, of is dat een beeld van de Heilige Geest door de eeuwen heen?

Het probleem hierbij is dit: ik kan me best voorstellen dat God een vuurspuwende draak kan maken. Implanteer gewoon de biotechniek van een bombardeerkever in de bek van een komodovaraan en kruis die met een Quetzalcoatlus en voila, je hebt een vliegende, vuurspuwende draak met een spanwijdte van tien meter. Toch is het duidelijk dat de draak van Openbaring een BEELD van de duivel is. 

De oplossing van dit probleem is wat mij betreft in grote lijnen als volgt: de eerste vraag die je moet stellen aangaande een tekst in de Bijbel, is wat voor type tekst het is. De Bijbel is een verzameling van allerlei soorten teksten. Er is geschiedenis, profetie, wetten, spreuken, liederen, poëzie, persoonlijk brieven, adviezen, en ga zo maar door. Geschiedenis moet je lezen als geschiedenis. Poëzie als poëzie. En toch zitten er in de geschiedenissen van Israël ook meteen al lessen voor ons of over de Messias. De gelijkenissen van Jezus zijn gelijkenissen, het is beeldspraak met een boodschap. De geschiedenis van Jezus is geschiedenis. En nee, we gaan deze geschiedenissen dus niet vrijzinnig en beeldsprakig opvatten.

Ik denk dat het grootste punt van discussie voor Evangelischen daarom zal zijn: hoe moet je profetieën begrijpen? Moet je profetieën zo letterlijk mogelijk opvatten als je voorstellingsvermogen maar toelaat, of zijn profetieën in belangrijke mate gelijkenissen - zoals Jezus die ook maakte - die aardse (voor)beelden gebruiken om over geestelijke, toekomende of Messiaanse dingen iets te zeggen, en moeten we daarom zoeken naar wat de beeldspraak erin betekent? Kijk maar naar wat Hosea zegt:

Hosea 12:11 En Ik zal tot de profeten spreken,
en Ík zal de visioenen talrijk maken,
en Ik zal door de dienst van de profeten
in gelijkenissen spreken.

We moeten volgens Hosea eigenlijk helemaal niet zo bang zijn voor beeldspraak in profetieën. Als we dit soort beeldspraak overboord gooien, dan lopen we heel wat ware betekenis van de Bijbel mis. Dan gooien we het kind met het badwater weg, en dat bedoel ik dus NIET letterlijk!

 

Zo, dat moest ik even kwijt.

 

023 - De verkettergeest moet uitgedreven worden

Met enige regelmaat wordt ik er door medechristenen van beschuldigd VALSE LEER te brengen, onbijbels te zijn, klinklare onzin uit te kramen en noem maar op wat voor termen er allemaal acceptabel zijn in christelijke kring. Ik begrijp dat wel hoor. Dat komt omdat ik graag vastgeroeste kerkmensen wakker wil schudden om eens na te denken over de platgetreden paadjes waar zij telkens maar in kringetjes op rondlopen. Of ik probeer simpelweg dezelfde dingen eens van een andere kant te zien en dat is voor sommigen heel erg lastig. Dus ik VRAAG er in zekere zin om. En toch vind ik het aan de andere kant ook wel diep triest. 

Want vanwege al die vermeende ‘valse leer’ hebben wij eeuwen aan kerkscheuringen gehad en wat heeft dat veel kapot gemaakt. Details van allerlei leer was belangrijker dan eenheid in de Heer en liefde en geduld voor elkaar. Mijn eigen grootvader is als predikant om vage - zo niet heel erg foute - redenen de kerk uitgeschopt. Christenen maken er een grote hobby van elkaar te verketteren om van alles en nog wat. En dat is... heel erg fout in zichzelf en absoluut niet wat Jezus voor ogen stond toen hij het gebed om eenheid bad van Johannes 17. Want ik denk dat God barmhartigheid liever heeft dan het stipt volgen van de kleine lettertjes, zoals God barmhartigheid liever had dan het stipt volgen van de offer-voorschriften.

Goed, natuurlijk moeten we ‘zuiver in de leer’ blijven. En dat is Jezus Christus en die gekruisigd, of specifieker: zoals bijvoorbeeld geformuleerd is in de geloofsbelijdenissen. Ieder die dat kan beamen is mijn broeder of zuster in de Heer. Hoe je vervolgens denkt over van alles en nog wat, zijn SUPERinteressante bijzaken. 

Toen wij jong waren, hadden we een mopje, dat als je een rondleiding krijgt door de hemel, je ergens bij een grote muur komt waar je heel stil moet zijn en fluisteren. Als je vraagt waarom, dan zei Petrus dat daar de Gereformeerd Vrijgemaakten zitten. Die dachten namelijk dat zij de enigen waren daar...
Prijs God dat die afschuwelijke geschiedenis nu in 2023 ongedaan gemaakt, doordat de kerk waar mijn grootvader uitgeknikkerd was fuseert met de kerk die daardoor ontstaan was. Maar laat me deze vraag eens stellen: hoeveel broeders en zusters in de Here heb jij in 2023 al verkettert? En hoelang ben je van plan daar nog mee door te gaan? 

Ik begrijp het wel. Iedereen vindt altijd dat hijzelf het grootste gelijk heeft. Dat heb ik ook. En dat geldt voor christenen en niet-christenen hetzelfde. Kijk maar hoe het er aan toegaat in het land en in de politiek. Het probleem met christenen is echter dat zij van hun eigen gelijk al heel snel een Goddelijk Gelijk maken. Mijn of onze exacte lezing van dit bijbelvers is de enige juiste en door God geïnspireerde interpretatie. En dan kan je al heel snel vervallen tot het elkaar om de oren slaan met bijbelteksten om je gelijk te bewijzen, en tot het veroordelen van elkaar.

De kunst die veel christenen kennelijk nog moeten leren is dat zij toch houden van broeders en zusters die theologisch niet (helemaal) op hetzelfde spoor zitten als zij. Alsof jij, of jullie kleine groepje alle hoogte, diepte en breedte van de bijbel onder de knie gekregen hebben? Alsof er niets meer te leren valt? Alsof het niet interessant is om de dingen eens op een andere manier te bekijken?
Als mensen diep van mening verschillen met mij, dan schaar ik dat maar onder de veelkleurige wijsheid van God. Net zoals de engel Michaël niet eens een oordeel over de duivel uitsprak, zo laat ik het oordeel over andersdenkenden ook maar aan de Heer over. 

Begrijp me niet verkeerd: ik houd van een goede discussie. God heeft het laatste woord als het gaat om de betekenis van Zijn Woord. Maar zoals Paulus zegt: wij zien als door een spiegel in raadselen. En Petrus zegt dat Paulus “naar de hem gegeven wijsheid” schrijft en het daarom niet altijd even gemakkelijk te begrijpen is. Er zijn veel dingen waar vaak geen simpele theologische antwoorden op zijn.

Dus laat me weer eens een knuppel in het hoenderhok gooien dan: kunnen we nu eindelijk eens stoppen met ruzie maken over manieren van dopen? Paulus doopte het HELE HUIS van de gevangenbewaarder van Filippi. Je gaat mij niet vertellen dat daar geen kinderen bij waren. Elk argument tegen kinderdoop kan ook gebruikt worden tegen de besnijdenis. Bij God zijn kinderen inclusief. Maar afgelopen zondag is tot mijn GROTE vreugde mijn negende kleindochter OPGEDRAGEN. Denk je nou werkelijk dat ik het in mijn hoofd haal om mijn eigen dochter te verketteren vanwege een verschil van inzicht over de bijbelteksten hierover? Ik zie haar hart en DAT stemt mij tot grote vreugde. Ik denk dat God ook naar ons hart kijkt.

En ach ja... als jong-volwassene had zij een periode in haar leven, waarin zij zich afzette tegen het geloof, maar ze is God zij dank weer bij Hem teruggekomen. Ik heb haar toen op haar verzoek ZELF, samen met een oudste van de Vergadering, gedoopt. Hoe mooi is dat alles?
En daarom kijk ik nu uit naar het moment dat mijn kleindochter besluit om ook gedoopt te worden. Wat zou het zelfs mooi zijn, als IK dat tegen die tijd ook zou mogen doen? Bij God is het inclusief. 

Dus ja, ik kan verder kijken dan mijn theologische bril lang is, omdat God barmhartigheid wil en ik de verkettergeest uitgebannen heb. 

En DAT... zouden meer mensen moeten doen.

022 - Voor iedereen die het nog niet wist: ik ben Jood

Sommige mensen schreven na afloop van de terroristische aanslag op Charlie Hebdo: ik ben Charlie Hebdo. Wel... in dat geval: ik ben Jood. 

Waarom had Jezus 12 discipelen? En geen 7, 5, 11 of 14? Omdat Jakob twaalf zonen had. Maar wat zegt Jezus daar dan mee? Wat voor statement maakt Hij?
Waarom zond Hij precies zeventig leerlingen uit? Er waren 70 leiders in de tijd van Mozes, Ezechiël en het Sanhedrin (hooggerechtshof) bestond uit 70 leden. Waarom kopieert Jezus dat? Wat zegt Hij daarmee?
Waarom noemt Jezus zich de Goede Herder? Omdat Jezus het herderschap OVERNAM van de huurlingen en dieven van Juda. Jezus... is het nieuwe Israël.

Ok. Er is dus een olijfboom. Stel het je even voor. En die heet Israël. Naambordje erboven. Nu worden er foute takken afgesneden en weggegooid en er worden takken van een wilde olijfboom op geënt. Heb je dat? Hoe heet NU die olijfboom? Nog steeds Israël. Maar om het te onderscheiden van de oude olijfboom met de rotte takken, moeten we dit maar het Nieuwe Israël noemen. Of van mijn part het geestelijke Israël. Of wat vind je van het hemelse Israël misschien? Of noem het het Messiaanse Israël. Ja, het Messiaanse Israël is wel een mooie benaming.
Ik ben dus Jood in het Messiaanse Israël van ware gelovigen. Ik ben een kind van God. Ik behoor tot het volk van God. 

En Jezus is de nieuwe Jakob.

Hij was ook al de nieuwe Adam, de originele schepping van God.
Jezus is ook de nieuwe Noach, die de gelovigen redt uit de verwoestende vloed die over de wereld komt.
Hij is de nieuwe Jozef die verworpen werd door zijn broers, wat hun redding betekende.
Hij is de nieuwe Silo, de nieuwe tabernakel waar God woont.
Jezus is de nieuwe jonge leeuw van Juda die de scepter draagt.
Jezus is de nieuwe Mozes die ons uit het rijk van de zonde leidt naar het beloofde land.
Jezus is het nieuwe Paaslam dat de zonde van de wereld wegneemt.
Hij is de nieuwe Jozua die de afgodenvolken verovert en inlijft.
Hij is koning David die alle vijanden verslaat, heel Israël verenigt en Vrede brengt.
Hij is koning Salomo de erfgenaam van alles wat God te bieden heeft, die een prachtige tempel van levende stenen bouwt.
Hij is de nieuwe Josia die een Pascha viert, zoals er nog nooit geweest is, terwijl Hij onverwachts doorstoken werd en iedereen rouw over Hem bedrijft (in positieve of negatieve zin).
Jezus is de nieuwe Nebukadnezar die verwoesting, wraak en oordeel brengt over de volken, over hen die ongehoorzaam zijn.
Hij is landvoogd Zerubbabel die opnieuw begint als het misging en het volk afgedwaald was.
Hij is de nieuwe hogepriester Joshua die het koning- en priesterschap in Zich verenigd.
Jezus...
Jezus is het ware Israël. Jezus is het Nieuwe Israël. Hij is de vervulling van alles wat God voor ogen had. En wij zijn Zijn Lichaam. Zijn tempel. Zijn Gemeente. Zijn Kerk. 

Zijn twaalf leerlingen zijn Zijn twaalf zonen die geestelijke kinderen verwekken onder de wereldbevolking, inclusief natuurlijke Joden.
In Jezus ben ik verwekt door het zaad dat de apostelen gezaaid hebben zoals dat in het Tweede Testament te vinden is. De Geest van God heeft dit tot leven gewekt in mij en ik ben nu opnieuw geboren als een geestelijk kind van God.
Ik... ben een kind van God.
Ik ben een zoon van Jezus, omdat ik geloof in Hem.
Ik ben een kind van Abraham, omdat ik geloof zoals hij.
Ik ben een zoon van David, omdat ik geloof zoals hij. En omdat ik geloof zoals hij, behoor ik tot zijn huis, het huis van David, dat is het huis van de Zoon van David, waar Hij een woning voor mij voorbereid heeft.
Ik ben Jood in Jezus’ Messiaanse Israël en ik woon in het hemelse Jeruzalem dat eens ook op aarde neer zal dalen. 

Ik ben een geadopteerde Jood, dat wel. Slechts geënt op de olijfboom. Maar net zoals de geadopteerde/aangetrouwde Egyptische slaaf Jarha officieel en volwaardig nageslacht voor Sesan verwekte en erfgenaam van hem werd voor de stam Juda in het land Israël (1 Kronieken 2:34-35), zo ben ik ook officieel en volwaardig geaccepteerd als Jood in Jezus’ Messiaanse Israël en ben mede-erfgenaam geworden van het grotere vaderland waar Abraham ook al naar uitkeek.
Ik ben dus Jood zoals Tamar Jood werd, die Juda verleidde om nageslacht-van-de-belofte te krijgen, waar de Messias uit voortkwam.
Ik ben Jood zoals de prostitué Rachab Jood werd.
Ik ben Jood zoals Ruth Jood werd.
Ik ben Jood zoals de Gibeonieten Jood werden.
Ik ben Jood zoals de weduwe van Sarfath Jood werd.
Ik ben Jood zoals de Kananese vrouw Jood werd.
Ik ben verslagen, heb mijn knie gebogen en ben ingelijfd door Jezus Messias Israël de Veroveraar.

En ZO... zal ‘HEEL Israël’ behouden worden en doet Hij Zijn beloften gestand. Maar dat is een geheim dat niet iedereen onmiddellijk zal of zelfs wil begrijpen.

Heeft God dan geen plan met het natuurlijke Juda-Israël dat Hij liefheeft? Zeker wel. Een heel speciaal plan zelfs, dat voordat Jezus terugkomt vast nog een staartje zal krijgen. Maar God heeft ook een plan met de Amerikanen. En met de Russen heeft God ook een plan. En met de Chinezen en Iranezen trouwens ook. Die plannen zijn heel anders dan Zijn plan met Juda. Maar voor iedereen geldt dat je niet behouden bent als je niet geboren bent als burger in het Messiaanse Israël van Jezus, ook wel Koninkrijk van God geheten.

 

Zo, dat moest ik even kwijt.